تأویل معنای بخشش بهمثابه حضور در منزلگه آنجابودگی و انکشاف توانش وجودی فهم در ساختار روایی ریکور مورد مطالعه فیلم سینمایی دوران عاشقی | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 7، دوره 22، شماره 1 - شماره پیاپی 42، آبان 1403، صفحه 163-188 اصل مقاله (889.64 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2024.369782.1006812 | ||
| نویسنده | ||
| سروناز تربتی* | ||
| علوم ارتباطات، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران/ایران | ||
| چکیده | ||
| مقالۀ حاضر با هدف تأویل و احیای معنای بخشش، به خوانش اصطلاح ریکور از «آنجابودگیِ» بخشش، میپردازد. از اینرو، با توجه به فهم هرمنوتیکی، وجود را در معنای بخشش و دادگی تأویل کرده و با بهرهگیری از روش هرمنوتیک و رویکرد هستیشناسانه، به این مهم دست یافتیم که شرایط امکان فهم، هستی در جهان و طرحافکنی در امکانات آینده است. همچنین دریافتیم که فهم همچون یک امکان وجودی، امکان بخشش نیز به شمار میآید. با چنین پشتوانۀ نظری و استفاده از ساختار روایی ریکور، به پرسشهای اصلی تحقیق مبنی بر اینکه بخشش چگونه بهعنوان یک امر وجودی امکانپذیر میگردد و چگونه انسان میتواند در عرصۀ «من میتوانم» امکانهای خود را بفهمد و آن را معنادار سازد، پاسخ داده و برای نشان دادن تجلی بخشش در جهان متن و اینکه چگونه «آنجابودگیِ» دازاین در جهان متن ممکن میگردد با طرحافکنی در امکانات روایی فیلمِ دوران عاشقی از طریق بازپیکربندی، به خوانشی از بخشش پرداخته و به فهمی جدیدی از خود دست مییابیم. با توجه به اینکه از نظر ریکور هر هرمنوتیکی فهم خویشتن از راه فهم دیگری است، با قرار دادن خود در امکانات قهرمان داستان و با تأکید بر «من میتوانم» از خودِ کنونی عبور کرده تا برای ورود به عرصۀ عشق یا بخشش در «آنجا» قرار گیرم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بخشش؛ فهم وجودی؛ طرحافکنی؛ آنجابودگی؛ هایدگر؛ ریکور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 568 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 365 |
||