سیاست جمهوری اسلامی ایران در مورد قرقیزستان، راهبردهای کنونی، سناریوهای آینده | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| دوره 17، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 229-253 اصل مقاله (912.39 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2024.371853.450197 | ||
| نویسندگان | ||
| نوذر شفیعی* 1؛ صالح سلاورزی زاده2 | ||
| 1دانشیار، گروه مطالعات منطقهای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشآموختۀ دکتری روابط بینالملل، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| فروپاشی اتحاد شوروی و استقلال کشورهای آسیای مرکزی، موجب تکاپوی دستگاه سیاست خارجی ایران و دیگر کشورها برای حضور در این منطقه شد. سیاست خارجی قرقیزستان «چندبعدی» یا «چندبرداری» است که بر تحکیم روابط خارجی انعطافپذیر و چندجانبه با کشورهای همسایه و بازیگران منطقه متمرکز است. قرقیزستان تنها کشور آسیای مرکزی است که با ایران توافقنامۀ همکاری همهجانبۀ ده ساله امضا کرده است. با توجه به این موضوع، در این نوشتار با دنبالکردن رویکردی «آیندهپژوهانه» تلاش میکنیم، سیاست خارجی ایران در این کشور را تحلیل کنیم و به این پرسش پاسخ دهیم که راهبردهای کنونی جمهوری اسلامی ایران در قرقیزستان کدامند و کدام سناریوهای محتمل و مطلوب برای آیندۀ سیاست خارجی ایران در این کشور قابل طرح است؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد هرچند که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قالب سناریوهای خوشبینانه تحلیلپذیر است، دیگر سناریوهای احتمالی و بدبینانه نیز قابل طرح هستند. سرانجام میتوان ادعا کرد که با وجود آیندهمحور بودن، روابط دو کشور حکایت از روابطی کمرونق دارد که احتمال رخداد سناریوهای مطلوب سیاست خارجی ایران در این کشور را کاهش میدهد و تا رسیدن به وضعیت ایدهآل راه زیادی در پیش خواهد بود. روش گردآوری اطلاعات این نوشتار اسنادیکتابخانهای است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاست خارجی؛ آسیای مرکزی؛ اتحاد شوروی؛ جمهوری اسلامی ایران؛ قرقیزستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 776 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 538 |
||