ﺗﺄﺛﻴﺮ ورزش صبحگاهی بر فرایند خودتنظیمی شناختی هیجان دانشآموزان پایۀ دوم ابتدایی | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| دوره 16، شماره 1، بهار 1403، صفحه 37-49 اصل مقاله (896.61 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsmdl.2023.361575.1738 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن علی خانی* 1؛ نرجس سیاری2 | ||
| 1گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران . | ||
| 2گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی،لاهیجان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی ﺗﺄﺛﻴﺮ ورزش صبحگاهی بر اساس حرکات هماهنگ بر فرایند خودتنظیمی شناختی هیجان در دانشآموزان پسر پایۀ دوم ابتدایی است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون، همراه با گروه کنترل بود. بدینمنظور 40 نفر از دانشآموزان دوم ابتدایی به روش نمونهگیری در دسترس، انتخاب و سپس بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. از پرسشنامۀ تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج در هر دو مرحلۀ پیشآزمون و پسآزمون استفاده شد. با توجه به دستورالعملهای فدراسیون ورزش همگانی و طراحی پژوهشگر، گروه آزمایش طی هشت هفته، هر هفته پنج روز و هر روز به مدت20 دقیقه به ورزش صبحگاهی بر اساس حرکات هماهنگ پرداختند و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. تجزیهوتحلیل دادهها از طریق تحلیل کوواریانس با سطح معناداری 0/05 توسط نرمافزار با اس پی اس اس 24 انجام گرفت. یافتهها: تمرینات ورزش صبحگاهی بر بهبود خودتنظیمی هیجان دانشآموزان تأثیر معنادار داشت و سبب افزایش آن شد. نتایج آزمون لاندای ویکلز (0/0001=P) و آزمون تقابل درون و برونگروهی در گروه آزمایش (0/0001=P) و گروه کنترل ( 0/09= P) نشاندهندۀ پیشرفت و تفاوت معنادار گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بود. نتیجهگیری: شرکت در تمرینات ورزش صبحگاهی بر اساس حرکات هماهنگ، سبب افزایش خودتنظیمی هیجان دانشآموزان میشود. ازاینرو پیشنهاد میشود مربیان ورزش و مسئولان مربوطۀ آموزشگاهها، ورزش صبحگاهی را بر این اساس در برنامۀ روزانۀ مدارس در نظر بگیرند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خود تنظیمی هیجان؛ حرکات هماهنگ؛ ورزش صبحگاهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,125 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 952 |
||