الگوی آموزش هوشمند بومی با تأکید بر سازمانهای مشارکتکننده (مطالعة موردی: آموزشوپرورش استان تهران والبرز) | ||
| مجله علمی "مدیریت فرهنگ سازمانی" | ||
| دوره 21، شماره 4، زمستان 1402، صفحه 337-350 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jomc.2023.354413.1008518 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا الماسی زاده* 1؛ حسین خنیفر2 | ||
| 1گروه مدیریت آموزشی، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2گروه مدیریت دولتی، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| تحولات شتابزدة جهانی پدیدة نوین و اجتنابناپذیر برخورداری از فناوریهای نوین در آموزش را، با عنوان آموزش هوشمند، مطرح میسازد که سهم هر کشور در متناسبسازی و بومیسازی آن قابل توجه است. هدف از پژوهش حاضر ارائة مدل آموزش هوشمند بومی با توجه ویژه به نقش سازمانهای مشارکتکننده است. جهت تدوین مدل، رویکرد پژوهشی کیفی دادهبنیاد با روش گردآوری دادهها از طریق مصاحبة نیمهساختاریافته در جامعة آماری فعالان عرصة آموزش در استان تهران استفاده شد. با انجام دادن 14 مصاحبة کیفی و حصول اشباع نظری مدل آموزش هوشمند بومی طراحی شد که در مرکز آن آموزش هوشمند بومی با تعامل بین مجریان، تنظیمکنندگان، توسعهدهندگان، و مخاطبان قرار داشت و بر اساس یافتهها کارکرد صحیح مدل منوط به وجود عناصر و سازمانهای مشارکتکننده در جامعه با وزارت آموزشوپرورش است. پیشنهادهای کاربردی جهت توسعه و اثربخشی بیشتر مدل نیز ارائه شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش هوشمند؛ مشارکت بین سازمانی؛ عناصر حمایتی؛ آموزش و پرورش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 745 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 613 |
||