اثر برهمکنش بین گیاه باقلا و باکتری N179 Paenibacillus polymyxa بر شته سیاه باقلا | ||
| دانش گیاهپزشکی ایران | ||
| مقاله 10، دوره 53، شماره 2، بهمن 1401، صفحه 283-294 اصل مقاله (537.58 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijpps.2023.352631.1007014 | ||
| نویسندگان | ||
| سولماز عظیمی* 1؛ سعیده شاهین اینجار1؛ علیرضا علیزاده2 | ||
| 1گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران | ||
| 2فارغ التحصیل دوره دکتری - گرایش قارچ شناسی و بیماریهای قارچی گیاهان، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، | ||
| چکیده | ||
| ایجاد مقاومت در گیاه علیه آفات از روشهای جاگزین سموم شیمیایی است که میتواند جمعیت آفت را زیر سطح زیان اقتصادی نگه دارد. باکتریهای همزیست خاکزی میتوانند عوامل مفیدی در راستای افزایش مقاومت گیاهان در برابر حشرات گیاهخوار باشند. بر این اساس در این پژوهش تاثیر تیمار گیاه باقلا با باکتری Peanibacillus polymyxa N179 روی فراسنجههای جدول زندگی شته سیاه باقلا، Aphis fabae Scopoli (Hemiptera: Aphididae) مورد بررسی قرار گرفت. دو تیمار مورد بررسی در این پژوهش، شامل گیاه باقلا تیمار شده با باکتری و گیاه باقلا بدون تیمار باکتری به عنوان شاهد بود. گیاهان باقلای کاشته شده و جمعیت شته سیاه باقلا در شرایط دمایی 4±25 درجهی سلسیوس، رطوبت نسبی 5±50% و دورهی نوری 14 ساعت روشنایی و 10 ساعت تاریکی پرورش داده شدند. سپس سوسپانسیون باکتری Peanibacillus polymyxa ذکر شده به مقدار پنج میلیلیتر به وسیله سرنگ استریل، در خاک گلدانها تزریق شد. بین تیمار باکتری و شاهد از نظر نرخ ذاتی افزایش جمعیت تفاوت معنیدار مشاهد شد (5/0≥P). بهطوری که بیشترین میزان این آماره روی تیمار شاهد (01/0± 42/0 در روز) و کمترین آن روی تیمار باکتری P. polymyxa (001/0±23/0 در روز) مشاهده شد. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان اظهار داشت که گیاهان باقلای تیمار شده با باکتری میتواند جهت کاهش جمعیت شته سیاه باقلا موثر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باکتری؛ جدول زندگی؛ مقاومت گیاه؛ شته | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 704 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 761 |
||