زندانزدایی در ایران به مثابه یک سیاست: تحولات و چارچوب نظری | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 8، شماره 4، 1401، صفحه 107-121 اصل مقاله (2.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2023.91406 | ||
| نویسندگان | ||
| اسحاق رسولی امیرحاجلو* 1؛ شهرام ابراهیمی2 | ||
| 1دکتری حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2دانشیار حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| غالب حقوقدانان تا قرن 19 میلادی، حبس را بهترین شیوه مجازات مجرمان می دانستند اما این رویکرد که مبتنی بر اصلاح و بازپروری بود، به تدریج موجب توسعه نهادهای حبسگرا در قالب مجازات و اقدامات تأمینی و تربیتی شد؛ لذا تأکید بر مجازات زندان، کم رنگ شد و مفهوم ضمانت اجراهای اجتماعی (جامعه محور) و جایگزین های حبس شتاب فزاینده ای گرفت. نظام کیفری ایران نیز متأثر از این تحولات، به سمت حبس زدایی حرکت نمود و سیاست حبس زدایی را به عنوان یک سیاست کلی پذیرفت. بنابراین شایسته است تحولات و چارچوب نظری این سیاست بررسی گردد و سیاست جنایی کشورمان در راستای حبس زدایی، منطبق با چارچوب نظری مشخصی باشد. الگوهای رفاه، کیفی بودن مقررات، مشارکتی و عدالت ترمیمی را می توان در این راستا معرفی نمود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی - تحلیلی است که دادههای آن به صورت مطالعات اسنادی و کتابخانهای و میدانی ( آراء) یادداشت و تحلیل شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حبس؛ حبس زدایی؛ زندان؛ زندان زدایی؛ سیاست جنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,135 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 722 |
||