تأثیر تغییرات دمای آب بر تکامل جنینی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) و بررسی میزان تفریخ، بقای لارو و شاخصهای رشد بچهماهی | ||
| شیلات | ||
| دوره 76، شماره 2، بهار 1402، صفحه 329-340 اصل مقاله (997.13 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfisheries.2022.338512.1314 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامرضا رفیعی* 1؛ ملیکا میرزایی2؛ پوریا غلام زاده3 | ||
| 1استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| دما نقش مهمی را در انجام فرآیندهای فیزیولوژیک جانداران دارد. در آبزیان، نقش دما در فرآیند تکامل جنینی اثبات شده است و بررسی و شناخت این تغییرات در تولید لارو و بچه ماهی با کیفیت دارای اهمیت زیادی از بعد تولید اقتصاد ی دارد. در این پژوهش اثر تغییرات دمای آب بر میزان تخمگشایی و بقای لاروهای قزلآلای رنگینکمان مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای آزمایش شامل تیمارهای دمایی 10 (تیمار شاهد)، 12 (تیمار 1) و 14 (تیمار 2) درجه سانتیگراد با سه تکرار بودند. میانگین درصد تفریخ در تیمارهای 1 (0/78±84/71) و تیمار 2 (1/07±84/71) بهطور معنیداری بیشتر از تیمار شاهد (0/97±82/90) بود (0/05>P). در صورتی که تفاوت معنیداری بین تیمار 1 و 2 مشاهده نشد (0/05<P). میانگین درصد بقای لارو در تیمارهای آزمایش، افزایش معنیداری را در تیمار 1 (0/78±88/24) و 2 (1/57±91/10) در مقایسه با تیمار شاهد (1/09±80/30) نشان داد. همچنین در تیمار 2 این میزان بهصورت معنیداری بیشتر از تیمار 1 بود (0/05>P). در مراحل بعدی رشد، در این آزمایش مشخص شد که میزان بقای بچه ماهیان قزلآلا با افزایش دما در مقایسه با شاهد کاهش می یابد، بهطوری که کمترین میزان بقا در تیمار 14 درجة سانتیگراد مشاهده شد، بنابراین، می توان نتیجه گیری کرد که با افزایش دما میزان سوخت و ساز ماهیان افزایش مییابد و در دمای 12 درجة سانتیگراد شرایط ماندگاری بچه ماهیان بهتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دما؛ تکامل جنینی؛ شاخصهای رشد؛ قزلآلای رنگینکمان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 794 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 528 |
||