ارزیابی ذخایر شاه میگوی آب شیرین (Astacus leptodactylus Eschscholtz, 1823) در سد ارس جهت ارائه مدیریت صید پایدار | ||
| شیلات | ||
| دوره 75، شماره 4، پاییز 1401، صفحه 507-520 اصل مقاله (1.18 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfisheries.2022.338291.1313 | ||
| نویسندگان | ||
| علی حقی وایقان* 1؛ ناصر آق2 | ||
| 1گروه اکولوژی و مدیریت ذخایر آبزیان، پژوهشکده آرتمیا و آبزی پروری، دانشگاه ارومیه | ||
| 2استاد گروه تکثیر و پرورش آبزیان، پژوهشکده آرتمیا و آبزی پروری، دانشگاه ارومیه | ||
| چکیده | ||
| سد ارس دارای اهمیت اکولوژیک و اجتماعی-اقتصادی برای استان آذربایجان غربی محسوب میشود که یکی از منابع صادراتی بکر و با اهمیت آن شاه میگوی دراز آب شیرین (Astacus leptodactylus) است. به منظور بررسی وضعیت ذخایر این گونه از دو مدل CMSY و BSM با استفاده از دادههای صید سال 1392-1397 استفاده شد و همچنین یک عملیات نمونه برداری در تیرماه 1400 در دریاچه سد ارس صورت پذیرفت. میانگین وزن صید شده برابر با 91/88 گرم، طول کل 88/13 و طول کاراپاس 5/7 سانتی متر ثبت شد. میزان CPUE محاسبه شده در ایستگاه SI1 و در ایستگاه SI2 به ترتیب برابر 06/0 و 013/0 (عدد در هر تله در شبانه روز) محاسبه گردید. شاخصهای نقاط مرجع شیلاتی شاه میگوی سد ارس به دست آمده از دو مدل CMSY و BSM، حداکثر میزان برداشت پایدار از منابع شاه میگوی سد ارس بین 18 تا 24 تن برآورده کرد. این نتایج بیانگر افت شدید ذخیره و برداشت بیش از حد از میزان صید پایدار طی سالیان گذشته بوده است. بنابراین میتوان بطور کلی نتیجه گیری نمود که ذخایر شاه میگوی آب شیرین سد ارس به شدت آسیب دیده است و با بررسی شاخصهای جمعیتی، ذخایر و همچنین دلایل و اثرات کاهش ذخایر میتوان امید داشت که اگر بازسازی ذخایر با برنامه ریزی و تبیین بهره برداری بر اساس برداشت پایدار باشد، بر مبنای میزان مجاز قابل برداشت، تعیین شده به صورت کاربردی، در این مطالعه میتوان به بازسازی ذخایر این گونه و جلوگیری از انقراض آن کمک کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی ذخایر؛ شاه میگوی آب شیرین؛ سد ارس؛ مدیریت صید پایدار؛ مدیریت شیلات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,120 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 691 |
||