پهنهبندی کیفی آب زیرزمینی دشت بیجار - دیواندره در استان کردستان از نظر رسوبگذاری و خورندگی با استفاده از GIS | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| دوره 9، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 517-530 اصل مقاله (2.02 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2022.342328.1635 | ||
| نویسندگان | ||
| هوشنگ قمرنیا* 1؛ سیده سمیه عنایتی حسینی2؛ میثم پالاش2 | ||
| 1استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه رازی، کرمانشاه | ||
| 2دانش آموختۀ کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشگاه رازی، کرمانشاه | ||
| چکیده | ||
| به دلیل افزایش جمعیت، افزایش سطح رفاه، توسعۀ صنایع و کشاورزی در کنار تغییرات اقلیمی همواره منابع آب زیرزمینی از جهت کمی و کیفی در حال تغییر است. بنابراین، بررسی تغییرات کمی و کیفی آب زیرزمینی جهت مدیریت آن امری ضروری به نظر میرسد. به این منظور، در تحقیق پیش رو به بررسی تغییرات کیفی آب زیرزمینی دشت بیجارـ دیواندره، از نظر رسوبگذاری و خورندگی، با استفاده از اطلاعات دریافتی در سالهای 1388 تا 1397 و در هر سال برای دو ماه خرداد و مهر ماه بهترتیب بهعنوان ماههای پرآب و کمآب، با بهکارگیری سامانۀ اطلاعات جغرافیایی (GIS)، پرداخته شده است. همچنین، با ارزیابی شاخصهای متعدد برای تعیین خورندگی و رسوبگذاری، شاخصهای معتبری نظیر لانژلیه، رایزنز و پوکوریوس برای کاربری صنعتی و تحلیل رسوبگذاری و خورندگی در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از شاخصهای یادشده، بیانگر این امر بود که آب زیرزمینی نواحی غربی دشت مستعد خورندگی و نواحی شرقی مستعد رسوبگذاری هستند و شاخص رایزنر کیفیت آب بخشی از مرکز دشت را خنثی نشان داد. پیشنهاد میشود تا در قسمتهای غربی دشت بیجارـ دیواندره برای جلوگیری از خورندگی آب از هوادهی برای حذف آهن و منگنز، حفاظت کاتدی، آسترپوشی، لعابکاری و رنگکاری تأسیسات مورد نظر استفاده شود. همچنین، برای مناطق مرکزی به طرف شرق دشت با خاصیت رسوبگذاری آب و بروز تأثیرات نامطلوب بر کشاورزی، صنعت و سلامت اهالی منطقه، استفاده از مواد بازدارنده رسوبگذاری نظیر استفاده از ترکیبات فسفاته و همچنین برداشت کمتر از منابع آب توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب زیرزمینی؛ استان کردستان؛ شاخص لانژلیه؛ رایزنر؛ پوکوریوس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 773 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 770 |
||