تاثیر دو گونه قارچ مایکوریزا بر جذب یونی و ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی گلوکسینا (Sinningia speciosa (Lodd.) Hiern.) | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| دوره 53، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 521-530 اصل مقاله (291.75 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2021.308053.1831 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد موذنی1؛ سعید ریزی* 2؛ مسعود قاسمی قهساره2 | ||
| 1کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 2استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| این تحقیق با هدف بررسی اثر همزیستی مایکوریزایی بر جذب عناصر و شاخصهای مورفولوژی و فیزیولوژی گلوکسینیا انجام شد. بستر گیاهان حاوی صفر (شاهد)، 8 و 16 درصد حجمی از Glomus hoei و Glomus intraradices (GH8، GI8، GH16، GI16) بودند. در پایان آزمایش، سطح برگ، تعداد برگ، قطر گل، تعداد گل، وزن تر و خشک اندام هوایی، غده و ریشه، طول ریشه، حجم ریشه، میزان کلروفیل، کاروتنوئید و عناصر N، P، K، Mn، Fe و Mg برگ اندازهگیری شدند. تفاوت معنیداری بین تیمارها در تعداد و قطر گل، وزن تر اندام هوایی، غده و ریشه، مقدار کلروفیل b و کاروتنوئید مشاهده نشد. تیمار GI16 بیشترین میزان عناصر N و Mn و کمترین میزان Mg و تیمار GH16 بیشترین میزان P و K را نشان داد. بیشترین و کمترین جذب Fe بهترتیب در GH8 و GI8 مشاهده شد. تیمار شاهد کمترین میزان N، P، K و Mn و بیشترین میزان Mg را نشان داد، ولی تیمارهای دارای میکوریزا کمترین مقدار Mg و در نتیجه کمترین میزان کلروفیل a و کلروفیل کل داشتند. گیاهان شاهد در شاخصهای سطح برگ، تعداد برگ، طول ریشه، حجم ریشه و وزن خشک تفاوت معنیدار و عملکرد بهتری نسبت به تیمارهای مایکوریزایی داشتند، بنابراین به نظر میرسد که G. hoei و G. intraradices نمی توانند با گلوکسینیا همزیستی موفقیتآمیزی تشکیل دهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سینرژیسم؛ فسفر؛ گلخانه؛ منیزیم؛ همزیستی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 776 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 454 |
||