واکاوی در سرچشمه های علل مهمل بودن برخی رجال شیعی | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 507-487 اصل مقاله (477.86 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2022.332025.669842 | ||
| نویسندگان | ||
| ثمین محمودی1؛ اعظم فرجامی* 2؛ روح اله بهرامی3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و قرآن حدیث دانشگاه رازی | ||
| 2استادیار گروه علوم و قرآن حدیث دانشگاه رازی | ||
| 3دانشیار گروه تاریخ دانشگاه رازی | ||
| چکیده | ||
| رجال شناسان اهل سنت، گاهی راویانی را به عنوان شیعی معرفی میکنند که رجال شناسان شیعه آنان را نمی شناسند یا مورد توجه جدی قرار نداده اند. به عبارت دیگر، آنان از نظر رجالی در منابع شیعی مهمل و مجهول هستند. منابع اهل سنت برخی از این افراد را از داعیان تشیع دانسته اند که در حوادث تاریخی نقش مهمی داشته اند. این راویان شیعی در منابع حدیثی عامه و منابع حدیثی شیعۀ امامیه یا زیدیه، دربارۀ فضائل علی(ع) و سایر ائمه و گاه مسائل فقهی روایت دارند. این جستار پس از بررسی این افراد در منابع رجالی و حدیثی، ویژگی های شخصیتی و عقیدتی مشترک آنها را مشخص کرده است که شامل اعتقاد به تشیع عام کوفی، وابستگی به غلو و تشیع سیاسی و ارتباط با تشیع کیسانی است. احتمال دارد نداشتن کتاب مستقل حدیثی، نقل نکردن از ائمۀ امامیه و تمایلات زیدی این رجال، سبب عدم توجه منابع رجالی شیعۀ امامی به این افراد شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تشیع کوفی؛ راویان شیعه؛ رجال حدیث؛ منابع رجالی اهل سنت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,084 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 644 |
||