ایهام آفرینی ناصر بخارایی | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 7، دوره 10، شماره 3 - شماره پیاپی 23، پاییز 1400، صفحه 167-187 اصل مقاله (290.85 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2021.310074.1541 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدامیر مشهدی* 1؛ حسین اتحادی2 | ||
| 1استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران. | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زابل، دانشگاه آزاد اسلامی، زابل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ایهام مهمترین آرایه در بدیع معنوی است چون قابلیت برداشت دو یا چند معنای متفاوت را از واژه ایجاد میکند. به همین دلیل سبب گسترش حوزة تداعی معانی کلام و همچنین برجستگی کلام میشود. در این پژوهش که به صورت توصیفی- تحلیلی انجام گرفته، انواع ایهام در غزلهای ناصر بخارایی بررسی و تحلیل شده است. بر اساس یافتههای این تحقیق میتوان گفت ناصر به استفاده از انواع ایهام رویکرد زیادی داشته است. آنگونه که در 4586 بیت، 838 مورد ایهام به کار برده است. در این میان ایهام تناسب با 414 مورد بیشتر از گونههای دیگر ایهام کاربرد داشته است. پس از آن، ایهام و ایهام کنایی کاربرد بیشتری دارند. وی با برقراری ایهام میان اصطلاحات انواع علوم و فنون مختلف، به میزان زیادی به خیالانگیزی و بلاغت تصاویر شعرش افزوده است. این تحقیق در پی پاسخ به این سؤالات است که شاعر به ترتیب بسامد از کدام یک از انواع ایهام بهرة بیشتری برده وهمچنین این که در ارائة گونههای مختلف ایهام بیشتر به چه واژهها و ترکیباتی نظر داشته است.این تحقیق در پی پاسخ به این سؤالات است که شاعر به ترتیب بسامد از کدام یک از انواع ایهام بهرة بیشتری برده وهمچنین این که در ارائة گونههای | ||
| کلیدواژهها | ||
| ناصر؛ بخارایی؛ غزل؛ شاخه؛ ایهام؛ تخییل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 633 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 588 |
||