مطالعه اثر اسپرمین در شرایط تنش شوری بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی گیاه پروانش (Chatarantus roseus L.) | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| دوره 52، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 553-564 اصل مقاله (1.55 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2021.291658.1734 | ||
| نویسندگان | ||
| میترا اعلایی* 1؛ زهرا کرمی2؛ مسعود ارغوانی1؛ فهیمه صالحی3 | ||
| 1استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 45371-38791 | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 45371-38791 | ||
| 3دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 45371-38791 | ||
| چکیده | ||
| به منظور مطالعه اثر اسپرمین در شرایط تنش شوری در گیاه پروانش آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در گلدانهای که حاوی پیت ماس قهوهای به پرلایت با نسبت 4:1 بودند در گلخانه دانشگاه زنجان اجرا شد. تیمارها شامل اسپرمین در چهار سطح (صفر، 5، 10 و 15 ppm) و تنش شوری در سه سطح (صفر، 60 و 120 میلیمولار کلریدسدیم) بودند. صفات مورد ارزیابی شامل صفات مورفولوژیکی(وزن تر، وزن خشک، ارتفاع، قطر گل، تعداد برگ)، صفات فیزیولوژی(محتوای نسبی آب، کلروفیل کل، کاروتنوئید) و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی پراکسیداز و مقدار پرولین بودند. نتایج نشان داد کاربرد پلیآمین اسپرمین رشد و عملکرد گیاه پروانش را در شرایط تنش بهبود بخشید و بر صفات وزن تر و وزن خشک بوته، ارتفاع، تعداد گل، محتوای نسبی آب، پرولین، محتوای کلروفیل، کاروتنوئید و آنزیم پراکسیداز در سطح احتمال یک درصد و بر صفت تعداد برگ در سطح احتمال پنج درصد اثر معنیداری نشان داد. بیشترین میزان پرولین (37/0µmol/g FW) در تیمار 10پیپیام و کمترین میزان (23/0 µmol/g FW) در تیمار شاهد بدست آمد. بالاترین میزان آنزیم پراکسیداز (099/0 units.g-1 FW.min-1) در تیمار 15 پیپیام اسپرمین به دست آمد که نشاندهنده افزایش میزان فعالیت این آنزیم نسبت به شاهد با افزایش سطح اسپرمین بود. بنابراین استفاده از اسپرمین در زمینه دستیابی به شاخصهای رشد مطلوب در این گیاه سودمند است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پروکسیداز؛ پرولین؛ شاخصهای رشدی؛ کارتنوئید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 820 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 806 |
||