از ایزدبانوی ایشتار تا بقعۀ پیر استیر در خراسان بزرگ با رویکرد قومنگاری | ||
| پژوهشهای انسانشناسی ایران | ||
| مقاله 6، دوره 10، شماره 2 - شماره پیاپی 20، آبان 1399، صفحه 137-156 اصل مقاله (683.12 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijar.2021.306596.459620 | ||
| نویسندگان | ||
| پیمان ابوالبشری1؛ محمد حسین رضایی* 2 | ||
| 1استادیار گروه باستان شناسی و تاریخ دانشگاه نیشابور | ||
| 2استادیار باستان شناسی دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| در سایهروشن تاریخ باورهای دینی باستانی مردمان بومی فلات ایران و بهویژه سرزمینهای شرقی، تأثیرات آیینهای بینالنهرینی تا اندازهای در تاریکی مانده است. یکی از نمونهها که میتوان به آن اشاره کرد، تأثیر خدای ایشتار در خراسان بزرگ است که در بقعۀ استیر بر کرانۀ کویر متجلی شده است. این نوشته براساس نشانهها پیش رفته است؛ نشانههایی خرد اما محکم که با جایگذاری مناسب در کنار هم، تصویر نسبتاً روشنی را از حضور ایزدبانوی بابلی ایشتار در دل خراسان گواهی میدهد. مواردی مانند ریشهشناسی استاربذ، جنسیت زائران و موارد دیگر از انطباق پیر استیر با ایشتار پرده برمیدارد. روش پژوهش حاضر مبتنی بر رویکرد قومنگاری با استفاده از منابع کتابخانهای و مشاهدۀ میدانی بهصورت همزمان است. مطالعۀ مزبور نشان میدهد پیر استیر با توجه به گزارههای موجود، همان ایزدبانوی بابلی است که در این خاک جا خوش کرده و تا دورۀ معاصر به حیات خود در قالب اسلامی ادامه داده و مستحیل شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایشتار؛ بینالنهرین؛ پیر استیر؛ پسران کمیل؛ خراسان بزرگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,261 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 563 |
||