نسخۀ خطّی تذکرۀ کلامالملوک باباجان قزوینی؛ اقتباس یا استنساخ از تذکرةالأولیای عطّار نیشابوری | ||
| ادب فارسی | ||
| دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 27، شهریور 1400، صفحه 153-168 اصل مقاله (565.88 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2021.315927.1843 | ||
| نویسنده | ||
| آسیه ذبیح نیا عمران* | ||
| دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| تذکرۀ کلامالملوک، اثری عرفانی به زبان فارسی است که کمالالدّین حاجیبابا بن میرزاجان قزوینی، یکی از برجستهترین شاگردان شیخبهایی، آن را در 1403ق تألیف کرده است. یگانهنسخۀ خطّی این کتاب به شمارۀ ۱۰۲۹۴ در کتابخانۀ مجلس شورای اسلامی نگهداری میشود. موضوع کلامالملوک باباجان قزوینی، در احوالات و سخنان عرفا و اولیاست؛ بنابراین، علاوه بر اینکه این اثر، نشانۀ اندیشههای عرفانی مؤلّف است و مانند اغلب متون عرفانی، دارای نثری ساده و بهدور از پیچیدگی است و از جملات ساده و کوتاه بهره میگیرد، محتوای آن، نموداری از فرهنگ پرمایۀ عرفان ایران اسلامی و کارنامۀ عرفای فارسیزبان و نیز نمایانگر جلوهای از هویّت و فرهنگ ما ایرانیان است. مقالۀ حاضر میکوشد تا با روش توصیفی- تحلیلی به این پرسش اصلی پاسخ دهد که چرا بیش از نوددرصد متن عرفانی کلامالملوک باباجان، از حیث شکل و محتوا، همانند کتاب عرفانی تذکرةالأولیای عطّار نیشابوری است؟ دستاورد تحقیق نشان میدهد که نمیتوان تذکرۀ عرفانی کلامالملوک را کتابی مستقل به شمار آورد؛ زیرا اثر مذکور تحریر و تهذیبی از تذکرةالأولیای عطّار است. از آنجا که باباجان، کاتب بوده و آثار عرفا را استنساخ میکرده است، به نظر میرسد وی خواسته است از این طریق، جُنگی از زندگی عرفا را فراهم آورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحریر و تهذیب؛ باباجان قزوینی؛ تذکرةالأولیای عطّار؛ استنساخ؛ تذکرۀ کلامالملوک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 648 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 580 |
||