تفسیرِ گفتوگوی ابوالحسن خرقانی با ابوسعید ابوالخیر در اسرارالتّوحید | ||
| ادب فارسی | ||
| دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 27، شهریور 1400، صفحه 37-52 اصل مقاله (438.75 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2021.325612.1916 | ||
| نویسنده | ||
| امیرحسین همتی* | ||
| دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| مناقبنامهنویسانِ اهل تصوّف، بنا به سنّت رایج در خانقاه، برای نقل گفتارِ أئمّۀ طریقت، اعتباری ویژه قائل بودند؛ بهگونهای که تلاش میشد کلام شیخ، به عین عبارت، یا در مضمون و محتوا کاملاً شبیه به آنچه بر زبانِ ایشان آمده بود، روایت شود. پایبندی به این اصل، موجب شد بخشی زیاد از اقوالِ مشایخ، ضمنِ حکایاتِ مرتبط با احوالِ آنها در مناقبنامهها ذکر شود. یکی از کتب مقامه، اسرارالتّوحید است. در این کتاب و در ضمنِ حکایتِ «سفرِ ابوسعید به خرقان»، گفتوگویی از شیخ ابوالحسن با ابوسعید ابوالخیر با این عبارات نقل شده که «روزی شیخ بُلحسن در میانِ سخن از شیخ پرسید که: به ولایتِ شما عروسی بو؟ شیخ بوسعید گفت: بو؛ و در عروسی بسیار نظارگی بو، که از عروس نیکوتر بو، ولکن در میانِ ایشان، تخت و کلاه و جلوه، یکی را بو. شیخ بُلحسن نعرهای بزد و گفت: خسرو همه حالِ خویش دیدی در جام». ابهاماتِ موجود در این گفتوگو، و سؤالاتی که در پیِ این ابهامات پدید میآید، مفهومِ واقعی این مکالمه، و مهمتر از همه، هدف از ایرادِ آن را نامشخّص ساخته است. این پرسشها، بهگونهای هستند که پاسخ آنها را نه در متن اسرارالتّوحید، و نه در تعلیقاتی که بر این متن نگاشته شده است، میتوان یافت. جستار حاضر، مفهوم این گفتوگو و هدف از ایرادِ آن را مشخّص ساخته است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد گفتوگوی یادشده، با موضوعِ موردِ اختلافِ مجلسگفتن یا سکوتِ ابوسعید در خانقاهِ خرقانی، ارتباطِ مستقیم دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابوسعید ابوالخیر؛ ابوالحسن خرقانی؛ اسرارالتّوحید؛ گفتوگو؛ مجلسگفتن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,678 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 729 |
||