مقایسۀ «زال و رودابه»ی شاهنامه با «سام و پریدخت» سامنامه از نظر کارکردهای ثانویّۀ وجوه جمله (با تأکید بر دو وجه پرسشی و ندایی) | ||
| ادب فارسی | ||
| دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 27، شهریور 1400، صفحه 1-20 اصل مقاله (712.49 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2021.318655.1859 | ||
| نویسندگان | ||
| ریحانه حجت الاسلامی* 1؛ مصطفی موسوی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| وجوه جمله میتوانند علاوه بر کارکرد اوّلیّه و معنای صریح خود، حائز کارکردهای ثانویّه و دلالتهای ضمنی نیز باشند. کاربست اغراض ثانویّۀ جمله در اثر ادبی، وجه زیباییشناسانۀ اثر را ارتقا میبخشد و بر ادبیّت و اثربخشی آن میافزاید. لایههای پنهان معنایی در متون غنایی، بهسبب ماهیّت انتزاعی و چندلایگی بافتِ احساس و خیال، بیش از سایر گونههای ادبی به چشم میخورد. با این حال، مطالعه در آثار شاخص حماسی ما را به این نتیجه رسانده است که حماسهسرایانِ سرآمد نیز به کارکردهای متفاوت وجوه جمله توجّه داشتهاند و آن را دستمایۀ انتقال بهتر پیام و تأثیر چندجانبه بر مخاطبانشان ساختهاند. یکی از وجوه جمله که بیش از همه قابلیّت حمل کارکردهای ثانویّه را دارد، «وجه پرسشی» است که میتواند طیف گستردهای از معانی را دربرگیرد. این جستار، نخست، به واکاوی دلالتهای ضمنی و کارکردهای ثانویّۀ وجوه جمله در دو داستان شاخص حماسی- غنایی یعنی «زال و رودابه» از شاهنامۀ فردوسی، و «سام و پریدخت» از سامنامۀ منسوب به خواجوی کرمانی پرداخته است. سپس با رویکردی مقایسهای، کارکردهای ضمنی حملشده بر دو وجه «پرسشی» و «ندایی» را که دارای بیشترین اختلاف بسامد در دو اثر هستند، بررسی کرده و آنها را بهعنوان مِحَک و معیار ذهنیّت غنایی یا حماسی شاعر در نظر گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مقایسه؛ کارکرد ثانویّه؛ وجه پرسشی؛ وجه ندایی؛ «زال و رودابه»؛ «سام و پریدخت» | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 919 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 869 |
||