نسبت احکام نجوم با طب جالینوسی در تاریخ میانه ایران | ||
| تاریخ علم | ||
| مقاله 1، دوره 19، شماره 1 - شماره پیاپی 30، مرداد 1400، صفحه 1-25 اصل مقاله (607.7 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jihs.2021.322129.371626 | ||
| نویسنده | ||
| فاطمه زرگری* | ||
| دانشجوی مقطع دکتری دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| مواجهۀ جامعۀ عصر میانه با پدیدۀ بیماری در سه بخش علتیابی، فرایند درمان و راههای پیشگیری در قالب سه رویکرد دینی، جالینوسی و عامیانه قابل ارزیابی است. اساس طب جالینوسی بر متعادل نگه داشتن اخلاط چهارگانه استوار است. روش علتیابی و درمان در این رویکرد مبتنی بر معاینۀ بیمار است. موضوع تنجیم یا احکام نجوم تفسیر نحوۀ اثرگذاری اجرام سماوی بر دنیای تحت قمر است. اگرچه در غالب موارد کارکرد تنجیم در ارتباط با سیاست و تقدیرگرایی دانسته میشود اما با بررسی متون تاریخی و پزشکی این دوران میتوان کارکرد دیگری برای تنجیم در نظر گرفت. بر این اساس پرسش اصلی این مقاله این است که کارکرد تنجیم در طب جالینوسی چیست؟ در این تحقیق از روش تاریخی به منظور توصیف و تحلیل دادهها استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد تنجیم در پیوند با رویکرد درمانی جالینوسی بهویژه در دو بخش علتیابی و درمان بیماری اثرگذار بوده است. شواهد عینی تاریخی نیز نشان دهندۀ مقبولیت و کاربرد این ترکیب در جامعۀ دورۀ میانه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران عصر میانه؛ تنجیم؛ درمان؛ رویکرد درمانی جالینوسی؛ سببشناسی بیماری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,221 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,740 |
||