بررسی عوامل تعارض خطمشیگذاری حوزه محیطزیست و صنعت در ایران | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 6، شماره 4، 1399، صفحه 89-109 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2021.80482 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا حاجی هاشمی اسفرجانی1؛ سیدمهدی الوانی* 2؛ سید حسین اخوان علوی3؛ حسن دانایی فرد4 | ||
| 1دکتری مدیریت دولتی پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2استاد مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 3استادیار مدیریت پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 4استاد مدیریت دولتی دانشگاه تربیت مدرس تهران | ||
| چکیده | ||
| تقابل محیط زیست و صنعت همواره به دلیل تعارضهای ماهوی که با یکدیگر دارند، بهویژه در اواخر قرن بیستم، توجه بسیاری از پژوهشگران را بهخود معطوف کرده است. مغایرت بین این دو حوزه از آنجائی معنیدار میشود که از یک سو دولتها همواره به دنبال توسعه از طریق رشد صنعت بوده و از سوی دیگر کنشگران و متفکرین زیستمحیطی و اجتماعی، محیط زیست را به عنوان عنصری ارزشمند و متضمن توسعهی پایدار برشمردهاند. در این پژوهش تلاش شده است علل تعارض خطمشی در این دو حوزه در ایران بررسی شود. بدین منظور، علل تعارض خطمشی با استفاده از نظر خبرگان شناسائی و سپس با استفاده از تکنیکهای کمّی رتبهبندی شد. مهمترین عوامل ایجاد کننده تعارض در خطمشیگذاری زیستمحیطی عبارتاند از: تقدم عقلانیتِ سیاسی بر دیگر عقلانیتها، اتخاذ سیاستِ روزمرگی و کوتاهمدت توسط دولت، تعارض میان خطمشیگذاران و ذینفعان صنعت و محیطزیست ، نگاه سخت(سختافزاری و مهندسی) به توسعه و نگاه هزینهای به محیطزیست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خطمشی؛ ایران؛ تعارض خطمشی؛ محیطزیست؛ صنعت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,312 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 992 |
||