بررسی کاربرد استصحاب در دادرسی مدنی | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 8، دوره 18، شماره 1، بهار 1401، صفحه 165-186 اصل مقاله (560.56 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2021.304521.1008849 | ||
| نویسنده | ||
| مهدی حسن زاده* | ||
| دانشیار حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| استصحاب از اصول عملی است که در فقه و حقوق، کاربرد گستردهای دارد. وضعیت این اصل در دادرسی در فقه و حقوق و ناهماهنگی حقوق با فقه در این زمینه، نیازمند بررسی و مطالعه است. در خصوص کاربرد این اصل دربارۀ قضاوت و دادرسی، وضعیت در فقه و حقوق، متفاوت است. در فقه، کاربرد این اصل در باب قضا با تردید جدی مواجه است و فقها در خصوص قضا، جز در مواردی نادر، بحثی از کاربرد اصول عملی، از جمله استصحاب در دادرسی نکردهاند و عدم استفاده از اصول عملی، از جمله استصحاب در دادرسی، نزد ایشان مفروغعنه بوده است و در مواردی به آن، تصریح کردهاند. ولی در حقوق، دیدگاه امکان استفاده از این اصل در دادرسی، شهرت دارد. این شهرت، تحت تأثیر شهرت کاربرد اصول عملی در فقه و حقوق بوده و به وضعیت خاص در باب قضا در فقه، توجه نشده است. مادۀ 198 قانون آیین دادرسی مدنی نیز اصل بقای حق و دین ثابتشدۀ قبلی را اعلام کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استصحاب؛ اصول عملی؛ دادرسی مدنی؛ اثبات دعاوی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,690 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 704 |
||