روششناسی استنتاج به بهترین تبیین: مدلی برای گزینش نظریات منطقی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| دوره 53، شماره 2، بهمن 1399، صفحه 345-327 اصل مقاله (464.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2020.294060.523176 | ||
| نویسندگان | ||
| مسعود الوند1؛ مرتضی حاجیحسینی* 2؛ امیر احسان کرباسی زاده2 | ||
| 1دانشجوی دکتری منطق، گروه فلسفه دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| ظهور منطقهای غیرکلاسیک در برابر منطق کلاسیک موجب از بین رفتن فرض پیشینی بودن معرفت منطقی شده بطوریکه منطقدانها از ترجیح یک نظریه منطقی بر نظریات دیگر سخن میگویند و مدلی برای گزینش معقول میان آنها ارائه کردهاند. روششناسی استنتاج به بهترین تبیین از جمله مدلهای گزینش معقول میان نظریات علمی است و در این نوشتار نشان میدهیم که نظریات منطقی از ویژگیهای لازم برای کاربست این روششناسی در حوزه منطق برخوردارند. بهویژه نشان میدهیم که منطقدانها، چنانکه کارنپ میپنداشت، در گزینش نظریات منطقی آزاد نبوده، سازگاری یک نظام منطقی با شواهد پذیرفته شده و نظام دیگر با آن شواهد شرط گزینش معقول است. مسئله تفاوت معنای ادات ربط در منطقهای مختلف یکی از مسائلی است که مقایسهپذیری منطقها را به چالش میکشد و در این نوشتار ضمن معرفی یکی از راه حلهای این مسئله آن را به گونهای ترمیم میکنیم که از گزند نقدها در امان بماند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفاوت معنایی ادات منطقی؛ روش شناسی استنتاج به بهترین تبیین؛ معرفت پیشینی؛ منطقکلاسیک؛ منطق غیرکلاسیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 578 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 639 |
||