مجاز در قرآن، کاوشی در آرای اصولیان | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| دوره 53، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 85-105 اصل مقاله (307.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2020.308161.668991 | ||
| نویسندگان | ||
| فرزاد پارسا* 1؛ جمال بادروزه2 | ||
| 1دانشیار گروه فقه و حقوق شافعی دانشگاه کردستان | ||
| 2دانشآموختهی کارشناس ارشد فقه شافعی دانشگاه کردستان | ||
| چکیده | ||
| مجاز به معنای لفظ منقول از معنای موضوعله لغوی به معنای دیگر، از واقعیتهای زبان عربی است که لغتدانان جوانب لغوی آن را مورد بحث قرار دادهاند. قرآن خود را کتاب نازل شده به زبان عربی مبین معرفی کرده و از سویی مباحث عقیدتی در باب اسماء الله و توقیفی بودن آنها و مسائلی دیگر مطرح است. این عوامل سبب اختلاف علما در بحث وجود مجاز در قرآن شده است. از زوایای مختلف این سوال به پژوهش گذاشته شده و علمای اصول فقه هم به فراخور بحث لغت در علم اصول فقه به این موضوع ورود کردهاند. برخی مجاز در قرآن را پذیرفته و برخی منکرند و دیگرانی حکم به تفصیل بین حکم شرعی و غیر شرعی دادهاند. هر یک ادلهای بیان داشته و از زوایای گوناگون بر آن برهان آورده و رأی مخالف را به نقد نهاده و ردّ زدهاند. ترجیح پژوهش با توجه به قوت ادله موافقان و ضعف ادله مخالفین، پذیرش وقوع مجاز در قرآن به عنوان یک واقعیت زبان عربی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مجاز؛ وقوع؛ قرآن؛ اصول فقه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 903 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 591 |
||