حقوق شهروندی زنان در ایران عهد قاجار | ||
| مجلۀ مطالعات جامعهشناختی (نامۀ علوم اجتماعی سابق) | ||
| دوره 27، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 111-143 اصل مقاله (596.78 K) | ||
| نوع مقاله: علمی وپزوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsr.2020.78507 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی نوری* 1؛ محمدرضا غلامی2؛ فرزانه اسمعیل پور لنگرودی3 | ||
| 1عضو هیأت علمی گروه علوم اجتماعی دانشکده علوم انسانی دانشگاه گیلان | ||
| 2استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه گیلان | ||
| 3کارشناسی ارشد جامعهشناسی دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| مقاله حاضر درصدد است تا تصویر کلیتگرایانه از موقعیت اجتماعی زنان عهد قاجار را در یک خط سیر تاریخی قرار دهد و به این مسأله بپردازد که حقوق شهروندی زنان در عصر قاجار تا چه اندازه، تحت چه اشکال و با تبعیت از کدام منطق تحول تاریخی رنگ واقعیت به خود گرفته است؟ بر این اساس، از نظریه سه مرحلهای تحول تاریخی حقوق شهروندی مارشال برای هدف توصیف حقوق زنان بهره میگیرد. روش بررسی موضوع مطالعه موردی تاریخی است که در آن از روش اسنادی برای گردآوری اطلاعات و روش تطبیق الگو برای تحلیل اطلاعات استفاده میکند. نتایج حاکی از آن است که تحول حقوقی زنان در دوره قاجار عمدتاً در برخی شاخصهای حقوق مدنی رخ داده است. هیچکدام از دو شاخص حقوق سیاسی تحقق نیافت و حقوق اجتماعی تنها در شاخص آموزش شاهد تغییر ملموس بود. بدینترتیب، زنان دوره قاجار تنها توانستند با کسب دستاوردهایی در زمینه آزادیهای فردی تا مرحله نخست توالی تاریخی حقوق شهروندی پیش بروند و با ناکامی کامل در عرصه سیاسی به موفقیتهای نخستین در حقوق اجتماعی دست یابند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زنان؛ قاجار؛ حقوق شهروندی؛ حقوق مدنی؛ حق رأی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,510 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,225 |
||