کاوشی در صورت و محتوای نامۀ امام علی(ع) به عثمان بن حنیف (بر اساس رویکرد سبکشناسی ساختارگرا) | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 53، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 29-50 اصل مقاله (397.99 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2020.296280.669460 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه بشارتی1؛ حسن عبدالهی* 2؛ حسین سیدی3؛ مرضیه آباد2 | ||
| 1دانش آموختۀ دکترای زبان و ادبیات عربی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3استاد گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با تکیه بر رویکرد سبکشناسی ساختگرا و با استفاده از روش سبکشناسی لایهای به تحلیل و توصیف نامۀ 45 نهجالبلاغه پرداخته است. هدف پژوهش کشف روابط و پیوندهای نهان میان عناصر زبانی و جنبههای معنایی متن و به دنبال آن، آشکار ساختن انگیزه و افکار مؤلف است. نتایج پژوهش به این شرح است: امام علی(ع) در راستای انتقال شیوا و مؤثر اندیشهها و احساسات خود، در ساختی همگون و منظم، از تمام امکانات زبانی و بیانی بهره گرفتهاند؛ هرچند کاربرد پر بسامد توازنهای آوایی (در سطح واج، واژگان و نحو) و بسامد بالای اسالیب انشائی، ساختار این نامه را به گفتمان خطابی نزدیک نموده و بر جنبشیبودن و کنشگرایی متن افزوده است، اما بسامد بالای واژگان محاوره در کنار کاربرد پر تکرار مدالیتۀ عاطفی و قیود شدید تأکیدی، آنرا از بافت رسمی خطابه، دور نموده و عاطفۀ سرشار مؤلف را در فضایی دوستانه و مؤثر و در خطابی عمومی و غیر مستقیم، به مخاطب خود انتقال میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امام علی(ع)؛ سبکشناسی ساختارگرا؛ سبکشناسی لایهای؛ نامۀ 45 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 744 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 597 |
||