ارزیابی جایگاه هنر به عنوان شرط فلسفۀ آلن بدیو | ||
| فلسفه | ||
| دوره 18، شماره 1 - شماره پیاپی 34، شهریور 1399، صفحه 1-20 اصل مقاله (559.08 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2020.295164.1006497 | ||
| نویسنده | ||
| علیرضا اسمعیل زاده برزی* | ||
| دانشآموختۀ دکتری فلسفۀ هنر دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله بعد از بیان دیدگاه آلن بدیو در خصوص جایگاه هنر به عنوان یکی از شرایط فلسفه، نسبت خاص فلسفۀ او را با هنر مورد ارزیابی قرار خواهیم داد. بررسی نوع مواجهۀ او با آثار هنری و شعری تردیدهایی را در خصوص اهمیت و جایگاه واقعی هنر بما هو هنر در دستگاه فلسفی او پدید میآورد. این تردیدها به برانگیخته شدن انتقادات و دفاعیاتی از سوی منتقدان و شارحان نیز منجر شده است. این مقاله با بررسی گسترۀ معتنابهی از متون و دیدگاههای بدیو دربارۀ این مسئله و از جمله با بررسی مدعای بدیو در خصوص اخذ مفهوم «رخداد» از شعر استفان مالارمه، استدلالهایی را ارائه خواهد کرد که نشان میدهند جایگاه عملی و حقیقی هنر در فلسفۀ بدیو به هیچ وجه آن جایگاه اساسی و غیر قابل حذفی که ادعا میشود نیست، بلکه بسیار کمتر از آن، در حد یک تفنن فلسفی است که مقولات و مفاهیم ازپیشساخته و پرداختهشده را در آثاری که ملاک مشخصی برای گزینش آنها وجود ندارد، یافته و عرضه میکند. ممکن است فلسفۀ بدیو «دربارۀ» هنر حرفهای بسیار جدی برای گفتن داشته باشد، اما نقش هنر در شکلگیری این فلسفه به هیچ وجه حتی نزدیک به یک «شرط» هم نیست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلن بدیو؛ فلسفه؛ هنر؛ مشروطسازی؛ رخداد؛ مالارمه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 994 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 828 |
||