پایههای مدنی هویت ایرانی؛ بررسی هویت اجتماعی آفریقاییتباران در ایران | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 50، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 459-481 اصل مقاله (263.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.276614.1007392 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا باقری* 1؛ الینا سادات چاوشی2 | ||
| 1استادیار مطالعات جنوب آفریقا، دانشکدۀ مطالعات، جهان دانشگاه تهران | ||
| 2دانشآموختۀ کارشناسی ارشد دانشکدۀ مطالعات جهان دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| پیشین حضور آفریقاییان در ایران (بهویژه جنوب ایران) به بیش از دو قرن پیش بازمیگردد که برای اولین و در قالب برده از کشورهای عربی حاشیۀ خلیجفارس وارد ایران شدند. در طول این دو قرن حضور و بهواسطۀ مهاجرت اجباری، فرایند شکلگیری یا تغییر هویت آنها با فراز و نشیبهای فراوانی روبهرو بوده است که بهطور خاص میتوان در سه مرحله و با عنوان «برده»، «آزاد» و «ایرانی» از آنها نام برد. با وجود این فرازوفرودها و برخلاف تجربۀ دهشتناک بردگان آفریقایی در بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکایی، آفریقاییتباران در ایران تجربۀ نسبتاً مسالمتآمیزی داشتند. این تجربه که در نوع خود بسیار کمنظیر و حائز اهمیت است، متأسفانه کمتر بررسی و تحلیل علمی شده است. تجربۀ زیست مسالمتآمیز میان آفریقاییتباران و ایرانیان به اندازهای خوشایند بوده است که بسیاری از آفریقاییتباران خود را با افتخار «ایرانی» نامیده و حتی برخی از آنها انتساب یا تعلق خاطر به دیگر هویتهای نژادی یا قومیتی (مانند آفریقایی، تانزانیایی یا زنگباری) را رد کردند. تحقیق حاضر، با درنظر گرفتن شرایط زمانی و مکانی حاضر (رقیق شدن محدودیتها و موانع مکانی و زمانی و در نتیجه سهل شدن امکان ارتباط با سرزمین آبا و اجدادی و تأثیرات آن در هویت)، به بررسی میزان تعلق خاطر ایرانیان آفریقاییتبار به هویت ملی، قومی و فرهنگی آنها پس از دو قرن حضور در ایران میپردازد. بررسی میزان تأثیرگذاری مؤلفههای هویتسازی مانند ملیت و تابعیت، دین، فرهنگ و قومیت در این تحقیق مورد تأکید خاص قرار گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دین؛ قومیت؛ ملیت؛ هویت اجتماعی؛ هویت آفریقایی-ایرانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,701 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 652 |
||