ارزیابی و مقایسة جای پای اکولوژیکی ساکنان محلات غیررسمی با مناطق رسمی و برنامه ریزی شدة شهر ارومیه | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| دوره 53، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 1073-1087 اصل مقاله (497.37 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2020.274409.1007851 | ||
| نویسندگان | ||
| فریدون نقیبی* 1؛ فائزه خرّم2؛ شیوا قربانی2 | ||
| 1استادیارگروه شهرسازی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| چکیده | ||
| افزایش بی رویة جمعیت شهرها و مهاجرت مداوم از روستاها سبب تشکیل نواحی فرودست می شود. این نواحی بر محیط زیست و منابع ضروری زمین فشار فزایندهای وارد کرده که ممکن است خارج از تواناییها و قابلیتهای طبیعی و اقتصادی منطقه باشد. یکی از روشهای مؤثر برای ارزیابی اثرهای زیستمحیطی بهرهمندی از مفهوم جای پای اکولوژیکی است. در این پژوهش نگارندگان میکوشند میزان اثرهای زیستمحیطی محلات فرودست و محلات رسمی شهر ارومیه را با استفاده از روش جای پای اکولوژیکی ارزیابی مقایسه کنند. برای پیادهسازی روش جای پای اکولوژیکی، پرسشنامهای طراحی شد که میزان مصرف و تولید پسماند ساکنان محلات انتخابشده را در شش بُعد اصلی جای پای اکولوژیک ارزیابی میکند. نتایج حاصله از محاسبة جای پای اکولوژیکی و شش بُعد آن در محلات نشان می دهد که جای پای اکولوژیکی ساکنان محلة غیررسمی کوی لاله تقریباً در همة ابعاد کمتر از محلة ساحلی و محلة صمدزاده شهر ارومیه است؛ به طوریکه جای پای اکولوژیکی ساکنان محلة ساحلی حدوداً 505/1 برابر محلة فرودست کوی لاله و 216/1 برابر محلة فرودست صمدزاده است. این بدان معناست که ساکنان مناطق فرودست از نظر مفهوم جای پای اکولوژیکی پایدارتر و بهینه تر عمل میکنند؛ بنابراین، محلات رسمی شهر می توانند به ناپایداری محیط زیست منجر شوند. در نتیجه به الگویی سبز و بوم مدار نیاز است تا، ضمن اصلاح الگوی مصرف و کاهش جای پای اکولوژیکی ساکنان، ارتقای کیفیت زندگی به خصوص برای ساکنان مناطق فرودست را به همراه داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی تطبیقی؛ جای پای اکولوژیکی (EF)؛ شهر ارومیه؛ محلات حاشیه نشین؛ مناطق رسمی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,246 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 517 |
||