بررسی عدَّه مُطلَّقه یائسه در فقه امامیه و قانون مدنی ایران | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| دوره 52، شماره 2، اسفند 1398، صفحه 293-312 اصل مقاله (266.12 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2020.286249.668753 | ||
| نویسنده | ||
| سید مسلم حسینی ادیانی* | ||
| استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا | ||
| چکیده | ||
| آیه چهارم سوره طلاق آخرین آیه در مورد عده مطلقه است. مشهور امامیه از آن استنباط عدۀ أشهُر برای یائسه مُرتابه نمودهاند و در یائسه غیرمُرتابه هرچند مدخوله، قائل به عدم عدَّه شده اند. در برابر سید مرتضی علم الهدی (ره) قائل به وجوب عده طلاق بر یائسه مدخوله شده است؛ خواه در سن حیض دیدن باشند یا نباشند. قانون مدنی ایران به تبعیت از مشهور امامیه بر عدم عده طلاق بر یائسه مدخوله است. انفتاح باب اجتهاد در فقه امامیه فرصت ارزندهای است که در این مساله بازپژوهی صورت گیرد. این نوشتار با بررسی ادله طرفین و ملاحظه دیگر آیات عده طلاق و روایت شأن نزول به این نتیجه رسیده است که دیدگاه اقلیت، دیدگاهی استوار و مبتنی بر مبانی محکم فقهی است و میتواند به عنوان مستند قابل قبول، مبنا و اساس اصلاحاتی در مواد قانون مدنی قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حائل؛ عدَّه أشهر؛ قانون مدنی؛ مرتابه؛ مطلقه؛ یائسه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,184 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 917 |
||