ارزیابی دانهالهای درخت به (Cydonia oblonga Mill.) شمالغرب ایران و گزینش مقدماتی ژنوتیپهای امیدبخش | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| دوره 50، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 967-981 اصل مقاله (1.23 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2018.250070.1382 | ||
| نویسندگان | ||
| خسرو نعیمی1؛ حمید عبداللهی* 2؛ سیر مهدی میری3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران | ||
| 2دانشیار، پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران | ||
| 3استادیار، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| ژنوتیپهای بذری به در بسیاری از مناطق ایران پراکندهاند و امکان گزینش انواع برتر در آنها جهت استفاده در برنامههای اصلاحی وجود دارد.تحقیق اخیر با هدف ارزیابی برخی ژنوتیپهای به شمالغرب و گزینش ژنوتیپ(های) برتر انجام شد. لذا به این منظور 13 ژنوتیپ جمعآوریشده از استانهای اردبیل و غرب گیلان، براساس 55 صفت دستورالعمل ملی آزمونهای تمایز، خصوصیات ارگانولپتیک و عملکردی در کنار رقم شاهد به اصفهان ارزیابی شدند. نتایج بررسیهای انجامشده بیانگروجود صفات متمایزکننده در عادت رشد، برگ، شکوفه و میوه این ژنوتیپها بارقم شاهد بود. در این بین، پاکوتاهی در ژنوتیپهای AD6 وAD7 و دیرگلدهی در ژنوتیپهای AD5، AD3 و PSH قابلتوجه بود. تجزیه کلاستر جمیع صفات، ژنوتیپها را در سه شاخه خوشهبندی کرد، که در شاخه اول ژنوتیپهای برتر گیوی، AS1، ASH و AD1 بههمراه شاهد قرار گرفتند و در شاخه دوم و سوم، ژنوتیپها دارای ارزش گزینشی پایینتری بودند. درارزیابی چشایی (Organoleptic)، ژنوتیپهای ASH، AD1 وAS1از دیگر ژنوتیپها برتر بودند، بهصورتیکه دو ژنوتیپ ASH و AS1 با امکان گزینش برای تازهخوری بالاتراز به اصفهان ارزیابی شد. ژنوتیپهای گیوی، AD5 وAD6 بهترتیب با تولید 28، 23 و 21 کیلوگرم دردرخت دارای بالاترین عملکرد و کارایی عملکرد بودند. براساس جمیع صفات، ژنوتیپهای گیوی، AD1، ASH و AS1 با اهداف کاربردی مختلف در برنامههای اصلاحی، بهعنوان ژنوتیپهای امیدبخش گزینش مقدماتی شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی ارگانولپتیک؛ تمایز ارقام؛ رقم اصفهان؛ ژنوتیپ امیدبخش؛ کارایی عملکرد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 825 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 542 |
||