عوامل مؤثر بر انتخاب قراردادهای کشاورزی از دیدگاه کشاورزان شهرستان بردسیر: روش لوجیت مخلوط | ||
| تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران | ||
| مقاله 6، دوره 51، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 263-278 اصل مقاله (736.86 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijaedr.2019.274079.668699 | ||
| نویسندگان | ||
| مازیار گلستانیان1؛ صدیقه نبی ئیان* 2؛ حمیدرضا میرزایی خلیل آبادی2 | ||
| 1دانش آموخته گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| 2استادیارگروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| قراردادهای کشاورزی در نبود سرمایه و مشکلات بازاریابی محصولات کشاورزی، راهحل مناسبی برای تأمین سرمایه، اطمینان از فروش محصول، ایجاد یک قیمت منصفانه و در نهایت، توسعه متوازن بخش کشاورزی میباشد. چراکه، موجب میشوند تا توزیع منافع حاصل از تجاری شدن کشاورزی با توازن بیشتری انجام شده و دسترسی به فرصتهای ناشی از تجاری شدن برای تعداد بیشتری از فعالان بخش فراهم شود. با توجه به امکان کشت گیاهان مختلف و وجود صنایع تبدیلی در شهرستان بردسیر، قراردادهای کشت، میتواند به کشاورزان و توسعه منطقه کمک کند. در این تحقیق بهمنظور بررسی عوامل موثر بر انتخاب قراردادهای کشاورزی از دیدگاه کشاورزان، 130 کشاورز با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای در سال زراعی 96-97 انتخاب شد. سپس، با استفاده از طرح فاکتوریل کسری، براساس مؤلفههای تغییر الگوی کشت، دورهی قرارداد، کنترل بر تولید، تأمین نهادهها توسط طرف قرارداد و نحوه پرداخت، چهار نوع قرارداد حاصل شد؛ بهطوریکه اختیارات طرف قرارداد از قرارداد اول به چهارم افزایش مییافت. سپس، با استفاده از مدل لوجیت مخلوط اثر سن، سطح زیر کشت، سابقهی کشاورزی، مالکیت، تحصیلات، تنوع محصول و سابقهی شرکت در قراردادهای کشاورزی بر قراردادهای مذکور بررسی گردید. یافتهها نشان میدهد که با افزایش سطحزیرکشت، مالکیت و سطح تحصیلات، احتمال انتخاب قرارداد اول تا سوم نسبت به قرارداد چهارم (قرارداد پایه)، افزایش یافته، درحالیکه هرچه تنوع کشت افزایش یابد و کشاورز با قراردادهای کشاورزی آشناتر باشد قرارداد پایه ترجیح داده میشود. با افزایش هرسال سابقه فعالیت کشاورزی، تغییر سطح مالکیت از اجارهای به ملکی، و افزایش سطح تحصیلات، احتمال انتخاب قرارداد چهارم به ترتیب 6/1، 5/14 و 22 درصد کاهش یافته، درحالیکه با افزایش تنوع محصول و سابقه شرکت در قراردادها احتمال انتخاب این قرارداد به ترتیب 10 و 20 درصد افزایش یافته است. لذا، توصیه میشود در عقد قراردادها به کشاورزانی توجه شود که از سطح زیر کشت کمتر، محصولات متنوعتر و سطح تحصیلات پایینتری برخوردارند، چراکه با توجه به کنترل و نظارت طرف قرارداد، بهرهوری افزایش یافته و از کشاورزان خرد حمایت میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قراردادهای کشاورزی؛ شهرستان بردسیر؛ طرح فاکتوریل کسری؛ مدل لوجیت مخلوط | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,074 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 735 |
||