مهاجرتهای اقلیمی در حقوق بینالملل: راه دشوار دولتهای آسیبپذیر | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 2، دوره 50، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 859-880 اصل مقاله (528.33 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.262333.1796 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر حسین رنجبریان* 1؛ نفیسه ارغنده پور2 | ||
| 1دانشیار، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دورۀ دکتری، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| جابهجاییهای انسانی در اثر وقوع رخدادهای اقلیمی موجب چالشهای اساسی در حقوق بینالملل شده است. از یک سو، قواعد سنتی موجود امکان چارهجویی همهجانبه در این زمینه را ندارند و از سوی دیگر، چگونگی چارهاندیشی در خصوص این پدیده و حمایت از افراد آسیبپذیر بیش از پیش بر شکاف بین دیدگاههای کشورهای در حال توسعه و برخی کشورهای پیشرفتۀ صنعتی افزوده است. مقالۀ حاضر مهمترین تحولات در خصوص جابهجاییهای اقلیمی در نظام بینالمللی تغییر اقلیم از جمله دو رویکرد زیان و خسارت و مسئولیت بینالمللی را بررسی و ارزیابی میکند که کشورهای در حال توسعه تا چه حد در برآورده کردن خواستۀ اصلی خود یعنی ایدۀ جبران خسارت در چارچوب کنوانسیون تغییر اقلیم موفق عمل کردهاند. واقعیت آن است که پیچیدگی پدیدۀ تغییر اقلیم سبب شده است که هر یک از سازوکارهای زیان و خسارت و رهیافت مسئولیت بینالمللی با دشواریهای فراوان روبهرو باشند. در عین حال تحولات ایجادشده با آنکه در مرحلۀ آغازین قرار دارد، میتوان آن را گامی بهسوی حمایت مؤثر از مهاجران اقلیمی شمرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامههای سازگاری؛ سازوکار زیان و خسارت؛ کنوانسیون تغییر اقلیم؛ مهاجرت اقلیمی؛ موافقتنامۀ پاریس؛ مسئولیت بینالمللی؛ نظام بینالمللی تغییر اقلیم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,436 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,071 |
||