بررسی احکام و آثار مالکیت بر فضا و قرار زمین: مطالعۀ تطبیقی در فقه اسلامی و کامنلا | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 1، دوره 16، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 379-402 اصل مقاله (484.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2019.258013.1008055 | ||
| نویسندگان | ||
| علی محمد یثربی قمی* 1؛ پوریا شیرخانی2 | ||
| 1دانشیار، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| مالکیت اموال غیرمنقول به سطح زمین محدود نیست؛ بلکه شامل فضای فوقانی زمین (حق هوا؛ مالکیت فضا) و فضای تحتانی (مالکیت قرار) نیز میشود. دو دیدگاه عمده در فقه اسلامی و حقوق موضوعه راجع به حد مالکیت فضا و قرار شکل گرفتهاند. بر اساس دیدگاه نخست، هیچگونه حدومرزی برای مالکیت وجود ندارد و مالک زمین، مالک فضای زمین تا اوج آسمان و قرار آن تا اعماق زمین است؛ در حالیکه نگرش دوم، مالکیت را تا حد متعارف و عقلایی میپذیرد. امروزه، مالکیت فضا و قرار، به فاصلۀ متعارف از سطح زمین محدود است. ملاک عرف برای تعیین مقدار مالکیت فضا و قرار، توانایی مالک زمین در بهرهبرداری از فضا و قرار زمین محسوب میشود. مالک فضا و قرار میتواند انواع تصرفات مادی و حقوقی را مشروط به رعایت مقررات نظم عمومی، در مایملک خویش اعمال کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زمین؛ فضا؛ قرار؛ مالکیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,089 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 733 |
||