مشروعیت صلاحیت قانونگذاری شورای امنیت در مبارزه با تروریسم: خودبازسازی حقوق بینالملل | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 18، دوره 50، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 1189-1214 اصل مقاله (484.52 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.264286.1816 | ||
| نویسندگان | ||
| مستوره قربانی پور1؛ لیلا رئیسی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشیار،گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| شورای امنیت در زمینۀ مبارزه با تروریسم، بهخصوص با صدور قطعنامۀ 1373، فصل نوینی را در شکل و قالب قطعنامهها گشود. این قطعنامهها که شکلی قانونگذارانه دارد، برای تمام دولتهای جهان تعهداتی ایجابی و سلبی ایجاد میکند. این سبک از تصویب قطعنامهها برای شورا که نهادی سیاسی بود، چالش مشروعیت و قانونمندی تصمیمات را پیش میکشد. از سوی دیگر، برخی این اقدام را در صورت فقدان بازوی اجرایی کارا و مؤثر در نظام حقوق بینالملل دفع افسد به فاسد دانسته و در این زمینه برای تصمیمات شورا قانونمندی و مشروعیت نیز متصور شدهاند. همچنین این مسئله باید از این دیدگاه نیز بررسی شود که حقوق بینالملل خودبهخود میتواند به بازسازی قواعد موجود و پر کردن خلأها بپردازد و رویۀ شورای امنیت در واقع همان خودبازسازی سیستم حقوق بینالملل در این زمینه است. این مقاله، اقدام قانونگذاری شورای امنیت را جلوهای از توانایی حقوق بینالملل برای خودبازسازی میداند، هرچند برای این تصمیمات فاقد قاطعیت و مشروعیت در همۀ جوانب است، اما دستکم در برخی موارد آن را تأیید میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سازوکار خودبازسازی حقوق بینالملل؛ صلاحیت قانونگذاری؛ قطعنامههای شورای امنیت؛ مبارزه با تروریسم؛ مشروعیت قانونگذاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,341 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 929 |
||