مفهوم و مبانی قرارداد خودالزامگر و جایگاه آن در حقوق قراردادها | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 11، دوره 49، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 543-559 اصل مقاله (629.11 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2019.266445.1007102 | ||
| نویسنده | ||
| محمدحسین وکیلی مقدم* | ||
| استادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه حضرت معصومه (س) | ||
| چکیده | ||
| در دیدگاه سنتی، دولت تضمینکنندۀ انحصاری اجرای قرارداد قلمداد میشود، اما قرارداد خودالزامگر مبتنی بر نظم درونساختاری و مکانیسمهای پیشدستانۀ اجرای قرارداد را تضمین میکند، بیآنکه اجرای قرارداد نیازمند استفاده از نهادهای خارج از قرارداد باشد. چنین قراردادی مبتنی بر «کارکردگرایی حقوقی» و رویکرد روانشناسانه نسبت به حقوق قراردادها شکل گرفته است که با تبیین علل فرصتطلبی طرفین تلاش میکند از طریق افزایش هزینههای خروج از قرارداد و نظارت مبتنی بر مبادله، ضمانت اجرای مؤثر تعیین کند. این مقاله تلاشی است بهمنظور رفع ابهام از مفهوم قرارداد خودالزامگر، بررسی تئوریهای توجیهکننده و زمینههای استفاده از آن در روابط قراردادی. میتوان گفت گسترش چنین قراردادهایی مبتنی بر تمرکززدایی حقوقی مزایای فراوانی دارد، اما بهرهمندی از این قالب نیازمند وجود شرایط و ملزوماتی است که فقدان آنها در ایران موجب شده استفاده از قرارداد خودالزامگر رواج چندانی نیابد و صرفاًْ بهعنوان مکمل ضمانتاجراهای سنتی حقوق قراردادها مورد توجه قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الزامآوری؛ تئوری بازی؛ مدیریت قرارداد؛ مکانیسمهای اجرای قرارداد؛ نظارت قراردادی؛ نظارت مبادلهای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,891 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,223 |
||