رفتار نهادی برنامهریزان در گفتمان برنامهریزی شهری کلانشهر تهران | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 1، دوره 23، شماره 4، زمستان 1397، صفحه 5-14 اصل مقاله (15.84 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2019.268934.672154 | ||
| نویسندگان | ||
| پویا جودی* 1؛ محمدحسین شریف زادگان2 | ||
| 1مدرس گروه شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز | ||
| 2دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهیدبهشتی، دکترای توسعه اقتصادی و برنامه ریزی منطقه ای دانشگاه لندن | ||
| چکیده | ||
| هدف این مقاله، ارائه چارچوب انگاشتی برای درک و توضیح رفتار نهادی برنامهریزان در گفتمان برنامهریزی شهری کلانشهر تهران است. با دریافت فرهنگ برنامهریزی به مثابه یک سیستم فرهنگی، تصمیمها و داوریهای برنامهریزان، متاثر از چارچوبهای فردی و جمعی مشترکی است که نمایانگر "عادتواره" خاص خود آنها بوده و برنامهریزان به واسطهی آن، بَستر برنامهریزی را درک میکنند. هدف این پژوهش، عملآوریِ نظریهای محتوایی و میانی به منظور درک رفتار نهادی برنامهریزان در تجربیات زیسته آنهاست، که بدین منظور روش "نظریه مبنایی برساختگرایانه" بهعنوان روش پژوهش انتخاب گشته که اساساً تمرکز آن بر اقدامات، تعاملات و فرایندهای اجتماعی برنامهریزان است. دادههای تحلیل عناصر ذهنی برنامهریزان، بهواسطهی روش مصاحبههای نیمه-ساختاریافته، با 28 نفر از برنامهریزان دارای سابقه در محیط برنامهریزی کلانشهر تهران فراهم گشته و پس از انجام مراحل پیش کدگذاری اعم از گردآوری دادهها و پیادهسازی آنها، مرحله تحلیل دادهها و طیفهای سهگانه کدگذاری اولیه، متمرکز و در نهایت کدگذاری نظری انجام شده است. چارچوب انگاشتی حاصل، دربردارندهیِ ابعادی اعم از عقلانیت عملی برنامهریزان در چارچوب رفتارِ جزر و مدی، بقای ارزشها در اخلاقشناسی عملی، منطق تناسب در برنامهریزی و خودآگاهی حرفهای برنامهریزان در میدان بازی نقشها است که در قالب الگوی بازتعریف جغرافیایِ کنشگریِ در فرهنگ برنامهریزی کلانشهر تهران نِمود پیدا میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رفتار نهادی؛ برنامهریزان؛ فرهنگ برنامهریزی؛ نظریه مبنایی برساختگرایانه؛ کلانشهر تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,137 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,188 |
||