بررسی نمودهای آنیمای معشوق در منظومۀ ویس و رامین (با رویکرد نظریۀ کهنالگوی یونگ) | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 12، دوره 8، شماره 1 - شماره پیاپی 15، اردیبهشت 1398، صفحه 217-236 اصل مقاله (363.75 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2019.71477 | ||
| نویسندگان | ||
| علیمحمد رضائی هفتادر1؛ مظاهر نیکخواه2؛ حسین خسروی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد | ||
| 3دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد | ||
| چکیده | ||
| نقد کهنالگویی روشی نوین در بررسی متون ادبی است. یونگ با طرح و شرح دو مقولۀ ناخودآگاه جمعی و کهنالگو، به این شیوه از نقد انسجام بیشتری بخشیدهاست. کهنالگوها میراث مشترک تمدن بشری هستند که در ناخودآگاه جمعی ذخیره شدهاند. «آنیما» مهمترین کهنالگو محسوب میشود و منظور از آن، «نیمۀ زنانۀ روح مرد» است. این کهنالگو در ادب فارسی از جملۀ منظومۀ ویس و رامین به صورت معشوقه تجلی یافتهاست. از این رو، در مقالۀ حاضر، مهمترین نمودهای کهنالگوی آنیما در قالب شخصیت «ویس»، معشوقۀ رامین، به روش توصیفیـ تحلیلی واکاوی شدهاست. نتایج تحقیق نشان میدهد که عشق میان ویس و رامین در یک نگاه به وجود آمدهاست. ویس شخصیتی دوقطبی دارد و گاهی با عشوه و بیمحلی باعث آزردگی خاطر رامین میشود و زندگی را بر او تلخ میکند و گاهی با نزدیک شدن به عاشق و برآوردن خواستههای او، کامش را شیرین میسازد و زندگی دوبارهای به دلداده میبخشد.. یونگ نیز در ارتباط با آنیما به این موضوعات اشاره کردهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ویس و رامین؛ یونگ؛ کهنالگو؛ آنیما؛ معشوق؛ تصاویر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,028 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,391 |
||