بررسی زبان و بازیهای زبانی در غزل پستمدرن ایران | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 2، دوره 8، شماره 1 - شماره پیاپی 15، اردیبهشت 1398، صفحه 21-39 اصل مقاله (543.34 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2019.71455 | ||
| نویسندگان | ||
| منوچهر اکبری1؛ مهتاب سالاری2 | ||
| 1استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر، بازیها و ترفندهای بحثبرانگیز در حوزۀ زبان غزل پستمدرن را بررسی کردهاست و کوشیده با پرهیز از تعصب، زبان و بازیهای زبانی، این جریان را که گاه تا مرز زبانبازی و زبانپریشی پیش رفته، بررسی کند. نکتۀ شایستۀ توجه در پژوهشهایی از این دست آن است که در تفکر پستمدرن، شاعر با زبان برخوردی متفاوت دارد و محقق در مطالعۀ چنین آثاری با غلبۀ زبان بر معنا و فرم بر محتوا روبهرو خواهد بود. در این دیدگاه، «زبان» ابزاری در خدمت معنا نیست، بلکه زبان و زیباییآفرینی آن میتواند هدف نهایی مؤلف باشد که این موضوع با معیارهای زیباییشناسانۀ محقق سنّتی منطبق نیست. اما سؤال مهم در آسیبشناسی غزل پستمدرن این است که: هنجارگریزی/ هنجارستیزی شاعران پستمدرن و خروج آنها از قاعدهمندی زبان تا چه حد موجه است؟ و آیا قاعده و قانونی برای این هنجارشکنیهای زبانی هست؟ پژوهش پیش رو کوشیدهاست بازیهای زبانی رایج در غزل پستمدرن ایران را بررسی کند و به پرسشهای بالا پاسخ دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| غزل پسانوگرا؛ زبان؛ ترفندهای زبانی؛ بازیهای زبانی؛ زبان بازی؛ شعر زبان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,447 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 940 |
||