اوضاع اقتصادی ایلخانیان در عصر گیخاتو (۶۹۰-۶۹۴ ه ق) | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 1، دوره 4، شماره 3 - شماره پیاپی 12، پاییز 1392، صفحه 1-23 اصل مقاله (4.4 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| جواد عباسی1؛ جلیل قصابی گزکوه2؛ محمدرضا بهشتی3 | ||
| 1استادیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2کارشناس ارشد تاریخ ایران دوره اسلامی | ||
| 3کارشناسی ارشد تاریخ ایران دوره اسلامی | ||
| چکیده | ||
| دورۀ تقریباً چهار ساله ایلخانی گیخاتو، بحران مالی و نابسامانی در امور اقتصادی به همراه داشت. وی به امور مهم کشور اهمیت چندانی نمی داد و بیشتر اوقات به خوشگذرانی می پرداخت. از این رو، اداره اوضاع مملکت در دست امیران و به ویژه وزیرش، صدرالدین زنجانی، قرار داشت. بذل و بخشش های بی رویه گیخاتو و صدرالدین، به همراه شیوع بیماری دامی به نام «یوت» و وضعیت نابسامان مالیاتی، خزانه دولتی را با مشکل مواجه کرده بود. کوشش های صدرالدین برای پر کردن خزانه، انتشار چاو-پول کاغذی- را به دنبال داشت؛ که این مساله اوضاع اقتصادی را وخیم تر کرد. وضعیت مالیاتها که درست تقویم نشده بود، بر اوضاع کشاورزی، بازرگانی و تجارت تأثیر منفی گذاشت. اگر وضعیت مالی، پولی، تجارت و بازرگانی و کشاورزی را از مؤلفه های اقتصاد بدانیم؛ در دورۀ مورد بحث، به علت عدم توجه به این مؤلفه ها، اقتصاد ایران با بحران مواجه بود. این کار بر آن است تا اوضاع اقتصادی دوره گیخاتو را با شیوه پژوهش تاریخی بررسی کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایلخانان؛ گیخاتو؛ اقتصاد؛ صدرالدین زنجانی؛ چاو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 682 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 492 |
||