آلودگی نمونه های سیلوی ذرت و کنسانتره به قارچها و آفلاتوکسین B1 در تعدادی از گاوداری ها در برخی از شهرهای استان یزد | ||
| مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) | ||
| مقاله 7، دوره 73، شماره 1، بهار 1397، صفحه 55-61 اصل مقاله (848.96 K) | ||
| نوع مقاله: علوم پایه (بیوشیمی، آناتومی، جنین، بافت شناسی و فیزیولوژی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jvr.2018.209452.2488 | ||
| نویسندگان | ||
| سپیده ترابی1؛ رامک یحیی رعیت* 2؛ حجت اله شکری3؛ علیرضا خسروی4 | ||
| 1بخش کنترل مواد غذایی، اداره کل دامپزشکی استان یزد، یزد، ایران | ||
| 2گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تخصصی فناوریهای نوین آمل، آمل، ایران | ||
| 4مرکز تحقیقات قارچ شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه مطالعه: آفلاتوکسین B1 یک متابولیت ثانویه سمی است که توسط برخی از گونههای توکسینزای آسپرژیلوس به خصوص آسپرژیلوس فلاووس و آسپرژیلوس پارازیتیکوس تولید شده و موجب آلودگی مواد غذایی دامی میگردد. هدف: هدف از این مطالعه بررسی آلودگی نمونه های کنسانتره و سیلوی ذرت به قارچهای توکسینزا و آفلاتوکسین B1 در گاوداری های استان یزد در ایران بود. روش کار: تعداد 80 نمونه کنسانتره و 80 نمونه سیلوی ذرت از گاوداریهای 4 شهر استان یزد در دو فصل زمستان و بهار (40 نمونه در هر فصل و یک نمونه از هر واحد گاوداری) جمعآوری شدند. نمونهها به منظور جداسازی و تعیین قارچهای توکسینزا بر روی محیطهای قارچشناسی کشت داده شدند. به صورت همزمان، میزان آفلاتوکسین B1 موجود در نمونههای جیره به روش الایزا اندازهگیری گردید. نتایج: نتایج نشان دادند که در فصل زمستان گونههای آسپرژیلوس (3/49 %)، پنیسیلیوم (23 %)، موکور (3/22 %) و فوزاریوم (8/4 %) و در فصل بهار گونههای آسپرژیلوس (9/46 %)، پنیسیلیوم (8/21 %)، موکور (5/28 %) و فوزاریوم (8/2 %) فراوانترین قارچهای جدا شده از کل جیرههای غذایی تحت آزمایش بودند. میانگین آفلاتوکسینB1 در جیرهها به ترتیب در زمستان و بهار g/kgμ 25/0 و g/kgμ 21/0 بود. بر پایه آزمونهای آماری نتایج، اختلافهای معناداری بین فراوانی جدایههای آسپرژیلوس با سایر گونههای قارچی و همچنین بین قارچهای توکسینزا نظیر آسپرژیلوس، فوزاریوم و پنیسیلیوم با سایر قارچهای جدا شده مشاهده گردیدند (05/0>p). در بین قارچ های توکسینزا، اختلافهای معناداری بین گونه های آسپرژیلوس و پنیسیلیوم، گونه های آسپرژیلوس و فوزاریوم و گونه های پنیسیلیوم و فوزاریوم مشاهده گردیدند (05/0>p). ارتباط معناداری بین تعداد قارچهای توکسینزا با آفلاتوکسین B1 جیرهها مشاهده شد (05/0>p). نتیجه گیری نهایی: نتایج حاصل از این مطالعه نشان میدهند که تشخیص سریع و اختصاصی قارچهای مولد آفلاتوکسین جهت اطمینان از سلامت قارچی مواد غذایی دامی ضروری میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسپرژیلوس؛ آفلاتوکسین B1؛ جیره غذایی؛ گاوهای شیری؛ یزد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,501 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 784 |
||