آثار الزامات کنوانسیون تنوع زیستی بر قراردادهای انتقال فناوری زیستی | ||
| مجله علمی "حقوق خصوصی" | ||
| مقاله 5، دوره 15، شماره 1، فروردین 1397، صفحه 67-86 اصل مقاله (422.39 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolt.2018.235054.1006360 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم عبدیپور فرد* 1؛ سید جعفر موسوی2 | ||
| 1دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه قم | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه قم | ||
| چکیده | ||
| پذیرش کنوانسیون تنوع زیستی برخی تعهدات را برای کشورهای عضو، ازجمله ایران، در قراردادهای دسترسی و تقسیم منافع ناشی از منابع ژنتیک در قلمرو آن کشورها ایجاد میکند. نتایج این پژوهش نشان میدهد قراردادهای انتقال فناوری زیستی، برخلاف سایر حوزههای مالکیت فکری، وضعیتی ویژه دارند و تابع الزامات کنوانسیون تنوع زیستی، بهویژه الزامات ناشی از مادة 16 کنوانسیون مذکور، مانند رضایت آگاهانة کشور تأمینکنندة منابع ژنتیک، و شروط مورد توافق طرفین هستند. در این مقاله، با توجه به عضویت دولت ایران در کنوانسیون تنوع زیستی، الزامات یادشده، ضوابط و معیارهای رعایت این الزامات در قراردادهای انتقال فناوری زیستی، و همچنین آثار حقوقی آنها بر قراردادهای مزبور بررسی و مشخص میشود که این دسته از قراردادها، به جهت حاکمیت الزامات کنوانسیون تنوع زیستی، ماهیتی خاص و آثار و احکامی متفاوت با نظام حقوق سنتی قراردادها دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انتقال فناوری زیستی؛ دسترسی؛ قرارداد؛ کنوانسیون تنوع زیستی؛ منابع ژنتیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,238 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 720 |
||