تأثیر درمان بین فردی فراشناختی بر کیفیت زناشویی مرد خودشیفته: مطالعه موردی | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 1، دوره 9، شماره 1، بهار 1397، صفحه 1-24 اصل مقاله (540.39 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2018.66774 | ||
| نویسندگان | ||
| عیسی مرادی1؛ مریم فاتحی زاده* 2؛ احمد احمدی3؛ عذرا اعتمادی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانشیار مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان | ||
| 3استاد مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان | ||
| 4دانشیار مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| شخصیت نقشی اساسی در روابط زناشویی دارد. خودشیفتگی به علت رویکرد متمرکز بر خود، فقدان همدلی و خشونت مانع از ایجاد روابط صمیمانه میشود. درمان خودشیفتگی با موفقیت امکانپذیر است، اما نیاز به یک درک کامل از آسیبشناسی و روشهای بالینی مناسب دارد. درمان بین فردی فراشناختی (MIT) برای درمان خودشیفتگی فرایندی گام به گام اتخاذ میکند که منجر به کاهش تدریجی فرایندهای خودشیفتگی میشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر درمان بینفردی فراشناختی بر کیفیت زناشویی مرد خودشیفته انجام گرفته است. بهعلت عمیق بودن مشکلات شخصیت و طولانی بودن درمان روش پژوهش حاضر پژوهش موردی است. در این مطالعه، آزمودنی مرد 28 ساله بود که با استفاده از مصاحبه بالینی و پرسشنامهی شخصیت خودشیفته (NPI-40) مبتلا به مشکلات زناشویی و خودشیفتگی تشخیص داده شد. درمان بینفردی فراشناختی بیست و یک جلسه و در طول یک سال انجام شد. نتیجه در ابعاد مختلف کیفیت زناشویی برای مرد و زن یکسان نبود و مسائل فرهنگی نیز نقش مهمی در فرایند درمان داشتند. اما بهطورکلی، درمان باعث افزایش کیفیت زناشویی فرد و همسرش شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودشیفته؛ درمان بین فردی فراشناختی؛ کیفیت زناشویی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,834 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,567 |
||