تحلیل گفتمان نظامی در منظومۀ خسرو و شیرین از منظر آمریّت گوینده | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 11، دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 13، تیر 1397، صفحه 183-199 اصل مقاله (440.19 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2018.66410 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم مشرف الملک1؛ سمیرامیس ابراهیمی2 | ||
| 1دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| نظامی گنجوی قصهگو و سرایندهای تواناست که با استفادۀ مناسب و بجا از ساختارهای زبانی، جهان داستان و جهان تکتک قهرمانان را آن گونه که میخواهد و بر وفق هدفی که دنبال میکند، شکل میدهد. نظامی چگونه موفق میشود با آمریّت و اتوریته، صدای خود را در داستان ایجاد کند، روال داستان را بر وفق هدف خود شکل دهد و خواننده را با خود همراه سازد؟ در این مقاله، به بررسی روشهای نظامی در کنترل روال روایت میپردازیم. تحلیل گفتمان نظامی در منظومۀ خسرو و شیرین و بررسی کارکرد بینافردی و ذهنی زبان نشان میدهد که نظامی شگردهای مختلفی چون مدالیته (بیان حالت)، تعدّی، عمل گفتار، تغییر زاویۀ دید و کانونسازی را برای تثبیت آمریّت خود و هدایت روال روایت هوشمندانه بهکار میگیرد و به سبکی رنگین و مؤثر دست پیدا میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظامی؛ خسرو و شیرین؛ تحلیل گفتمان؛ آمریّت؛ اتوریته؛ کارکرد بینافردی زبان؛ کارکرد ذهنی زبان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 993 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 635 |
||