تطابق زمان دستوری در دامنهٔ آینده | ||
| پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی | ||
| مقاله 4، دوره 7، شماره 2، بهمن 1396، صفحه 377-404 اصل مقاله (334.76 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی(عادی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jflr.2017.237846.363 | ||
| نویسندگان | ||
| علی درزی1؛ اکرم خوشدونی فراهانی* 2؛ راضیه مهدی بیرقدار3؛ بلقیس روشن4 | ||
| 1استاد گروه زبانشناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری دانشگاه پیام نور تهران | ||
| 3استادیار، گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 4دانشیار، گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| چکیده: مطالعهٔ حاضر به بررسی ترتیب زمانی موقعیتها در زبان فارسی میپردازد که با نام سنتی "تطابق زمان دستوری" شناخته میشود. در این راستا با به کارگیری چارچوب نظری دکلرک (۱۹۹۱ الف)، و معنیشناسی و کاربردشناسی حاصل از قوانین محاوره گریس (۱۹۷۵)، فرضیهٔ مناسبی برای پاسخ به سوالات تطابق فراهم میکنیم و نشان میدهیم که موقعیت جملهٔ پیرو در حالت بینشان با زمان دستوری نسبی و در حالت نشاندار با زمان دستوری مطلق بیان میشود. بررسی روابط زمان دستوری در دامنهٔ آینده زوایای بیشتری از کاربرد نظریهٔ دکلرک را دربرمیگیرد، تقدم در این دامنه با صورتهای فعلی گذشته یا ماضی نقلی، همزمانی با مضارع، و تاخر با آینده یا حال مایل به آینده نشان داده میشود که هر یک میتواند زمان جهتیابی مرکزی جدیدی بوده و زیردامنهای را ایجاد کند. همچنین نشان میدهیم که همهٔ قواعد حاکم بر گسترش دامنههای زمان دستوری برای گسترش زیردامنهها نیز به کار میروند. توان توضیحی تحلیل پیشنهادی علاوه بر نقل قول غیرمستقیم، در انواع دیگر جملات مرکب، حتی جملات سادهٔ پیدرپی قابل رؤیت است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلیدواژهها: زمان دستوری مطلق؛ زمان دستوری نسبی؛ تقدم؛ همزمانی؛ تاخر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,036 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 788 |
||