تأثیر سولفات و سلنیوم بر برخی شاخصهای ریختشناختی و ویژگیهای پاداکسندگی پیاز قرمز آذرشهر | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 17، دوره 48، شماره 3، 1396، صفحه 623-633 اصل مقاله (537.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2017.218315.1108 | ||
| نویسندگان | ||
| شیوا بذل1؛ فرشاد دشتی* 2؛ مجتبی دلشاد3 | ||
| 1دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان | ||
| 2دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان | ||
| 3دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| چکیده | ||
| پیاز خوراکی ازجمله سبزیهای پرمصرف در زنجیرۀ غذایی مردم جامعه بوده و محققان همواره در تلاش هستند تا کیفیت غذایی آن را بهبود بخشند. این پژوهش برای بررسی تأثیر سطوح مختلف گوگرد (32، 64 و 128 میلیگرم در لیتر سولفات و سلنیوم (0، 1 و 2 میلیگرم در لیتر سلنات) بر صفات رشدی و ویژگیهای پاداکسندگی (آنتیاکسیدانی) پیاز (Allium cepa L.) رقم قرمز آذرشهر در شرایط آبکشتی (هیدروپونیک) انجام شد. نتایج نشان داد، غلظتهای سولفات و سلنات و همچنین اثر متقابل این دو بر بیشتر صفات رویشی در سوخ معنیدار بود؛ بهطوریکه بالاترین وزن تر و قطر سوخ (70/35 گرم و 24/38 میلیمتر) در تیمار 128 میلیگرم در لیتر سولفات در ترکیب با غلظت 2 میلیگرم در لیتر سلنات مشاهده شد. بین افزایش سلنات و سولفات رابطۀ مستقیم و مثبت با وزن تر و قطر سوخ به دست آمد. بیشترین درصد مادۀ خشک سوخ (16 درصد) در تیمار 64 میلیگرم در لیتر سولفات در ترکیب با تیمار 1 میلیگرم در لیتر سلنات به دست آمد. در همۀ غلظتهای سولفات همزمان با افزایش سطح سلنات ارتفاع بلندترین برگ کاهش یافت. همچنین با افزایش غلظت سلنات در همۀ سطوح سولفات، تجمع سلنیوم در سوخ بیشتر شد. افزایش سلنیوم سبب افزایش خاصیت پاداکسندگی، فنول و فلاونوئید بافت سوخ، در شماری از تیمارهای مورد آزمایش شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبکشت؛ سلنات؛ سولفات؛ فلاونوئید؛ فنول؛ ویژگی پاداکسندگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,033 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 768 |
||