اعراض از حق مالکیت از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 50، شماره 1، 1396، صفحه 33-56 اصل مقاله (248.02 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2017.124874.668020 | ||
| نویسندگان | ||
| امید توکلی کیا* 1؛ حمید بهرامی احمدی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه امام صادق علیهالسلام | ||
| 2استاد گروه حقوق دانشگاه باهنر کرمان | ||
| چکیده | ||
| متعلق حق، گاهی «دین» و گاهی «عین» است. اسقاط حق دینی را «ابراء» و اسقاط حق عینی را «اعراض» گویند. اعراض از حق مالکیت در فقه امامیه بهطور مستقل بحث نشده است و فقیهان بهمناسبت در ذیل برخی فروع فقهی از جمله؛ رها کردن مال یا شتر به دلیل خستگی در بیابان، خاکه زرگری، کشتی غرق شده در دریا و برخی دیگر از مسائل به آن اشاره کردهاند. در ماده 178 قانون مدنی، اعراض مالک بهصورت شرط امکان تملک مال بهوسیله دیگری که آن را از دریا بیرون میآورد، بیان شده است. بهنظر مشهور فقیهان اعراض، مسقط حق مالکیت است، اما اینکه مبنای حجیت آن چیست اختلافنظر وجود دارد. در این نوشتار تبیین شده است که علاوه بر سیره عقلاء، روایات نیز بر حجیت مسقط بودن اعراض دلالت دارند؛ هرچند که بیشتر فقیهان در سند و دلالت این روایات خدشه وارد کرده و آنها را دربردارنده این معنا ندانستهاند. علاوه براین با استقراء در متون فقهی و حقوقی به بیان ویژگیها و مصادیق اعراض خواهیم پرداخت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسقاط حق؛ اعراض؛ حق مالکیت؛ زوال ملکیت؛ ماده 178 قانون مدنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,567 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,252 |
||