مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر متغیرهای میانجی اختلال اضطراب فراگیر | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 4، دوره 8، شماره 1، 1396، صفحه 49-66 اصل مقاله (516.74 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2017.62605 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشته مومنی* 1؛ شهریار شهیدی2؛ فرشته موتابی3؛ محمود حیدری2 | ||
| 1استادیار گروه روانشناسی بالینی.دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی | ||
| 2دانشیار گروه روانشناسی بالینی. دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی. دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 3استادیار گروه روانشناسی بالینی. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان شناختی- رفتاری (الگوی بورکوک) و درمان شناختی مبتنی بر ذهنآگاهی بر متغیرهای میانجی اختلال اضطراب فراگیر بود. این پژوهش به صورت شبه آزمایشی انجام شده و دارای گروه گواه همراه با گمارش تصادفی، پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری 4 ماهه بوده است. جامعه پژوهش کلیه زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شهر تهران بود. روش نمونهگیری به صورت در دسترس و تخصیص شرکت کنندگان در دو گروه به صورت تصادفی بوده است. در این پژوهش از مقیاس 7 سوالی اختلال اضطراب فراگیر، تنظیم هیجانی، پرسشنامه اجتناب شناختی، حل مسئله، مقیاس آگاهی از توجه ذهنآگاهانه و خودشفقتورزی استفاده شد. شرکتکنندگان در مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 4 ماهه مقیاسها را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که درمان شناختی رفتاری در مقایسه با درمان شناختی مبتنی بر ذهنآگاهی اثربخشی بیشتری در کاهش اجتناب شناختی، بهبود تنظیم هیجانی و حل مسئله داشته، و این در حالی است که اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهنآگاهی بر افزایش توجه ذهنآگاهانه و خودشفقتورزی بیشتر بوده است. بنابراین، از نتایج پژوهش فوق استنباط میشود که هر کدام از دو روش، اثربخشی متفاوتی در خصوص متغیرهای میانجی این اختلال دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلال اضطراب فراگیر؛ درمان شناختی رفتاری؛ درمان شناختی مبتنی بر ذهنآگاهی؛ متغیرهای میانجی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,431 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,811 |
||