زرستون؛ بانو و ایزدبانو | ||
| پژوهشهای زبانی | ||
| مقاله 7، دوره 7، شماره 2، آذر 1395، صفحه 117-130 اصل مقاله (742.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolr.2016.61528 | ||
| نویسنده | ||
| آژیده مقدم | ||
| استادیار گروه فرهنگ و زبانهای باستانی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| «زرستون»، بانویی که نامش در کنار نام خواهرش «بیستون» در کتاب پهلوی ایادگار زریران آمده، دختر ارجاسپ شاه هیونان و از تبار ایرانیست. انتخاب این نام برای بانویی از خاندان شاهی درک معنا و اهمیت آن نزد ایرانیان و ایرانیتباران را ضروری مینماید. بررسی مفهوم واژۀ «زرستون»، «جایگاه (پشتیبانیِ) زر/(روشنی) زرین (/او که با پرتوی زرین میدرخشد)» رد پای ایزدبانویی را آشکار میکند که ویژگیهایش با ایزدبانوی «سپیده دم» هندواروپایی همخوانی دارد: نماد پیش از تاریخی پرتوی خورشید، گرما و آتش، شیرینی و دلنشینی و نیز ناظر بر ازدواج، باروری، زایش و خویشکاریِ همسری و مادری در دوران تاریخی. در ایران او را در چهرۀ «اوشه اوستایی» میتوان بازشناخت.همچون بسیاری دیگر از مفاهیم کهن، میتوان انتظار داشت که «زرستون» نیز با نمودهای چندگانهاش خود را در زوایای گوناگون فرهنگ ایرانی جلوهگر نموده، به حیاتش ادامه داده باشد. بازشناخت برخی از این نمودها هدف این مقاله است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زرستون؛ ایزدبانوی سپیده دم؛ اوشه؛ اساطیر هندواروپایی؛ ایادگار زریران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,399 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,529 |
||