تأملاتی فقهی در قاعدهانگاری «عدل و انصاف» | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 7، دوره 12، شماره 4، 1395، صفحه 821-852 اصل مقاله (536.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2016.61114 | ||
| نویسندگان | ||
| صالح منتظری1؛ محمد مهدی زارعی2؛ محمد محسنی دهکلانی* 3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه مازندران | ||
| 2استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه مازندران | ||
| 3دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| در تقسیم اموال یا حقوق میان فقیهان از قاعدهای فقهی با نام «قاعدۀ عدل و انصاف» نام برده شده است. به استناد این قاعده فقها میگویند: هرگاه مال یا حقی میان دو شخص یا بیشتر مردد بوده و هیچیک از طرفین بیّنهای نداشته باشند یا آنکه بیّنهها با هم معارض باشند و امارهای بر اختصاص مال یا حق به شخص خاصی در میان نباشد، بر اساس قاعدۀ عدل و انصاف حکم به تقسیم بالسویۀ اموال یا حقوق بین اشخاص میشود. صاحبان این قلم پس از بررسی مستندات قاعده و با تأمل در مدلول و مفاد آن، معتقدند: «عدل و انصاف» ذیل قاعدهای فقهی و بهعنوان مستند فتاوی شرعی، فاقد وجاهت است و ادله را یارای تأمین آن نیست. این مقاله در راستای مختار موصوف و با هدف دفاع از موضع نگارندگان سامان یافته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انصاف؛ عدل؛ قاعدهانگاری؛ قواعد فقهی؛ نقد و بررسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,699 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,242 |
||