
تعداد نشریات | 162 |
تعداد شمارهها | 6,649 |
تعداد مقالات | 71,685 |
تعداد مشاهده مقاله | 127,838,848 |
تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 100,704,741 |
بررسی توزیع مکانی عمق لایه آمیخته جوّ شهری تهران با استفاده از شبیه سازی عددی در دو مطالعه موردی | ||
فیزیک زمین و فضا | ||
مقاله 8، دوره 43، شماره 3، مهر 1396، صفحه 553-568 اصل مقاله (1.53 M) | ||
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jesphys.2017.60301 | ||
نویسندگان | ||
فاطمه کماسی1؛ عباسعلی علی اکبری بیدختی2؛ سمانه ثابت قدم* 3 | ||
1دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک فضا، مؤسسۀ ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران | ||
2استاد، گروه فیزیک فضا، مؤسسۀ ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران | ||
3استادیار، گروه فیزیک فضا، مؤسسۀ ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران | ||
چکیده | ||
در مقاله حاضر، تغییرات مکانی ارتفاع لایه آمیخته جوّی شهر تهران در دو مطالعه موردی در فصل تابستان و زمستان با استفاده از مدل پیشبینی عددی WRF بررسی شدهاست. تغییرات محلی نیمرخ قائم دمای پتانسیلی و نسبت آمیختگی بخار آب در پنج نقطه مختلف از حوزه چهارم مدل که شامل نقاط شهری و ارتفاعات شمالی تهران هستند، همچنین تأثیر عوامل سطحی نظیر ارتفاع زمین، دما و رطوبت نسبی دومتری و شار گرمایی سطحی بر ارتفاع لایهمرزی مطالعه شدهاست. نتایج بیانگر وابستگی قابل توجه میان ویژگیهای سطحی و ارتفاع لایهمرزی هستند. شبیهسازی نیمرخ قائم دمای پتانسیلی و نسبت آمیختگی، بیشینه ارتفاع لایهمرزی را در بخشهای مرکزی منطقه شهری تهران نشان میدهد؛ یکی از دلایل احتمالی آن بیشتر بودن اثر جزیره گرمایی در بخشهای مرکزی تهران میتواند باشد. از سوی دیگر، در ارتفاعات شمالی شهر به دلیل جریانهای ناشی از ناهمواریهای سطحی و همچنین فرارفت دمای پتانسیلی تغییرات زیادی برای این کمیت در تابستان مشاهده میشود. به طوریکه اختلاف بین کمینه و بیشینه ارتفاع لایهمرزی برای تابستان در حدود 1700 متر و برای زمستان در حدود 1000 متر است. بیشینه مقدار ارتفاع لایهمرزی تابستان در حدود 2400 متر و در بخشهای مرکزی تهران و برای زمستان در حدود 1200 متر و در بخشهای غربی و مرکزی تهران است. بر اساس نتایج، ارتفاع سطح زمین، دما و رطوبت نسبی دومتری در هر دو فصل، فرارفت دمای پتانسیلی در فصل تابستان و شار گرمایی سطحی در فصل زمستان، نقش مؤثری در تغییرات مکانی ارتفاع لایهمرزی دارند. | ||
کلیدواژهها | ||
لایه آمیخته؛ منطقه شهری؛ WRF؛ تهران | ||
مراجع | ||
احمدی گیوی، ف.، ثابت قدم، س. و بیدختی، ع. ع.، 1388، بررسی نوسانی عمق لایه آمیخته جوّ شهری تهران با استفاده از مدل MM5 و عوامل مؤثر در آن، م. فیزیک زمین و فضا، 2، 105-117. کماسی، ف.، بیدختی، ع. ع. و ثابت قدم، س.، 1395، ارزیابی طرحوارههای لایۀ مرزی مختلف در مدل WRF (مطالعه موردی: تهران)، کنفرانس ژئوفیزیک ایران. Bader, D. C., McKee, T. B. and Tripoli, G. J., 1987, Mesoscale Boundary Layer Evolution over Complex Terrain. Part I. Numerical Simulation of the Diurnal Cycle. Journal of the atmospheric sciences, 44(19), pp. 2823-2839. De Wekker, S. F. and Kossmann, M., 2015, Convective boundary layer heights over mountainous terrain—a review of concepts. Frontiers in Earth Science, 3, p.77. Garratt, J. R., 1992, The atmospheric boundary layer, Cambridge atmospheric and space science series. Cambridge University Press, Cambridge, 416, p.444. Hu, X. M., Nielsen-Gammon, J. W. and Zhang, F., 2010, Evaluation of three planetary boundary layer schemes in the WRF model. Journal of Applied Meteorology and Climatology, 49(9), pp.1831-1844. Janjić, Z. I., 1996, The surface layer in the NCEP Eta model, paper presented at 11th Conference on Numerical Weather Prediction. Am. Meteorol. Soc., Norfolk, Va. Kossmann, M., Vögtlin, R., Corsmeier, U., Vogel, B., Fiedler, F., Binder, H. J., Kalthoff, N. and Beyrich, F., 1998, Aspects of the convective boundary layer structure over complex terrain. Atmospheric Environment, 32(7), pp.1323-1348. Prandtl, L., 1942 Fuhrer durch die Stromungslehre. 373—375, Vieweg & Sohn, Braunschweig. Schroeder, M. J. and Buck, C. C., 1970, Fire weather: a guide for application of meteorological information to forest fire control operations. Stull, R. B., 1988, An introduction to boundary layer meteorology Vol. 13. Springer Science & Business Media. Stull, R. B., 2000, Meteorology for scientists and engineers: a technical companion book with Ahrens' Meteorology Today. Brooks/Cole. Whiteman, C. D., 1982, Breakup of temperature inversions in deep mountain valleys: Part I. Observations. Journal of Applied Meteorology, 21(3), pp. 270-289. Zhang, D. and Anthes, R. A., 1982, A high-resolution model of the planetary boundary layer-sensitivity tests and comparisons with SESAME-79 data.Journal of Applied Meteorology, 21(11), pp.1594-1609. Zhang, Y., Seidel, D. J. and Zhang, S., 2013, Trends in planetary boundary layer height over Europe. Journal of Climate, 26(24), pp. 10071-10076. | ||
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,787 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,048 |