رابطة معنایی جملهوارة پایه و پیرو در جملههای شرطی زبان فارسی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 6، دوره 6، شماره 1 - شماره پیاپی 17، 1395، صفحه 93-112 اصل مقاله (478.93 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2016.59586 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمحمدرضا ابن الرسول1؛ سمیه کاظمی نجف آبادی* 2؛ مهری کاظمی3 | ||
| 1دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان | ||
| 3دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد | ||
| چکیده | ||
| زبان، نظامی از روابط متداخل است؛ بهگونهای که مفهوم یک جزء، جز در سایة ارتباط با اجزاء و عناصر دیگر دریافت نمیشود. ارتباط بین ساختها و سازههای زبانی بر دو گونه است: رابطة لفظی و رابطة معنایی که هر دو پیوندی عمیق و ناگسستنی با یکدیگر دارند؛ چراکه لفظ در خدمت معنی و وسیلهای برای بیان آن است. باتوجهبه اهمیت رابطة معنایی در جملههای مرکب، بهویژه جملههای شرطی، پژوهش حاضر بر آن است تا با مداقه در ساخت زبانی جملههای شرطیِ زبان فارسی و با تکیه بر روش وصفی ـ تحلیلی، ساخت معنایی این جملات و عوامل مؤثر در افادة معنی شرط را تحلیل و با تأمل در نمونههای برگرفته از متون ادب فارسی، نوع ارتباط معنایی دو جملهوارة پایه و پیرو شرطی را که موردکمتوجهی دستورپژوهان زبان فارسی قرارگرفته است، بررسی کند. مهمترین دستاوردهای این نوشتار بیانگر آن است که در جملات شرطی رابطة تلازمی، اساس ارتباط معنایی دو جملهوارة پایه و پیرو بهشمارمیرود و این رابطة معنوی، خود به دو گونة تلازمی سببی و تلازمی غیرسببی تقسیم میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبان فارسی؛ جملههای شرطی؛ پایه؛ پیرو؛ رابطة معنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,911 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8,053 |
||